Η χούντα στο απόσπασμα

Ακριβώς 30 χρόνια μετά και μία μόλις ημέρα μετά τη σαρωτική νίκη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στο δημοψήφισμα για τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις, τουρκικές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ανάμεσά τους και κάποιες που πρόσκεινται στο κυβερνών κόμμα, κατέθεσαν μήνυση κατά του Κενάν Εβρέν και των υπολοίπων εν ζωή πραξικοπηματίων για κατάχρηση εξουσίας το 1980.

Δεν πρόλαβαν καλά-καλά να τεθούν σε ισχύ οι συνταγματικές αλλαγές, και η Κυβέρνηση έδειξε αμέσως τα νύχια της στο στρατό.

Μεταμορφωμένη σε τιμωρό του πρώτα με την Εργκενεκόν και τώρα με τη δίωξη κατά των συνταγματαρχών του ’80, έδωσε το τελευταίο μήνυμα στο κατεστημένο. Τέλος τα πραξικοπήματα στην Τουρκία!

Τουλάχιστον τα στρατιωτικά…

Οι συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που εγκρίθηκαν από το λαό κατήργησαν ουσιαστικά το άρθρο 15 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο οι πραξικοπηματίες δεν δικάζονται.

Το πραξικόπημα της 12ης Σεπτεμβρίου 1980 επιβλήθηκε από το στρατηγό Κενάν Εβρέν, τότε γενικό επιτελάρχη.

Στο πλευρό του, όμως, είχε και τον τότε αρχηγό Ξηράς, στρατηγό Νουρεττίν Ερσίν, τον αρχηγό της Αεροπορίας, στρατηγό Ταχσίν Σαχίνκαγια, τον αρχηγό Ναυτικού, στρατηγό Νεζάτ Τουμέρ και το διοικητή της Χωροφυλακής, στρατηγό Σεντάτ Τζελασούν, καθώς και εκατοντάδες άλλους αξιωματικούς.

Περίπου 600 χιλιάδες άνθρωποι κρατήθηκαν στις φυλακές μετά το πραξικόπημα, περισσότεροι από 200 χιλιάδες δικάστηκαν, πάνω από 10 χιλιάδες έχασαν την υπηκοότητά τους και 50 εκτελέστηκαν. Εκατοντάδες χιλιάδες βασανίστηκαν ή αγνοούνται ακόμη.



ΠΗΓΗ

Νέα ένταση

Από τα Σεπτεμβριανά του 1955 στον νέο οθωμανισμό του 2010

Κωνσταντίνος Χολέβας

Τά τραγικά γεγονότα της 6ης καί 7ης Σεπτεμβρίου 1955, από τά οποοα ξεκίνησε ο ξεριζωμός καί η συρρίκνωση του Ελληνισμού τῆς Κωνσταντινουπόλεως, δέν ἦσαν ἕνα τυχαῖο καί μεμονωμένο γεγονός. Ἦταν αποτέλεσμα μακροχρονίου σχεδιασμού, τόν ὁποῖο τηρεῖ ἀπαρέγκλιτα τό τουρκικό κράτος στά ἐθνικά του θέματα, παρά τή συνεχῆ ἐναλλαγή κυβερνήσεων. Ἀπό τό 1914, ὅταν ἄρχισε ἡ γενοκτονία τῶν Μικρασιατῶν, καί μέ ἀποκορύφωμα τό 1919, ὅταν ἄρχισε ἡ γενοκτονία 350.000 Ἑλλήνων Ποντίων, μέχρι καί σήμερα ἡ πολιτική τοῦ τουρκικοῦ ἐθνικισμοῦ ἔχει δύο σταθερούς ἄξονες: α) Τή δημιουργία ὁμοιογενοῦς ἐθνικοῦ κράτους μέ τήν ἐξόντωση ἤ ἐκδίωξη τῶν Χριστιανικῶν μειονοτήτων (Ἑλλήνων, Ἀρμενίων, Ἀσσυρίων κἄ.). β) Τήν ἐπέκταση τῆς στρατιωτικῆς, οίκονομικῆς καί πολιτικῆς ἐπιρροῆς τῆς Τουρκίας πρός ὅλες τίς κατευθύνσεις καί κυρίως πρός τόν ἐδαφικό χῶρο τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ἡ εἰσβολή τοῦ Ἀττίλα στήν Κϋπρο τό 1974.

Στήν επίτευξη των τουρκικών στόχων δυστυχῶς ἔχει βοηθήσει κατά καιρούς η ἀφέλεια, ἡ ἱστορική ἀμνησία καί ἡ ἐσφαλμένη κρίση τῆς ἑλληνικῆς πλευρᾶς. Κάθε ὑποχώρησή μας δέν ἐκλαμβάνεται ἀπό τήν Ἄγκυρα ὡς φιλική σχέση μεταξύ γειτόνων, ἀλλά ὡς ἔνδειξη ἀδυναμίας. Ἡ Τουρκία εἴτε ὡς Ὀθωμανική εἴτε ὡς Νεοτουρκική εἴτε ὡς Κεμαλική εἴτε ὡς Νεο-οθωμανική τῆς σημερινῆς περιόδου ἀποθρασύνεται κάθε φορά πού οἱ ἁρμόδιοι γιά τίς τύχες τοῦ Ἑλληνισμοῦ δείχνουν ἀδυναμία καί ὑποχωρητικότητα. Αὐτό μᾶς δείχνει καί ἡ προϊστορία τῶν Σεπτεμβριανῶν τοῦ 1955. Θυμίζω τά ἱστορικά γεγονότα:

Κατά τήν περίοδο 1928-1932 ο Ελ. Βενιζέλος καλλιέργησε τήν Ελληνοτουρκική φιλία μέ τόν Κεμάλ Ατατούρκ. η ανταμοιβή μας ήταν τό «βαρλίκ βεργκισί». Δηλαδή κατά τή διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οἱ πολυάριθμοι Ἕλληνες τῆς Πόλης φορολογήθηκαν ὑπέρογκα καί ἄδικα.Ὅποιος δέν μποροῦσε νά πληρώσει ἀπεστέλλετο σέ κάτεργα γιά καταναγκαστικά ἔργα καί πολλοί πέθαναν ἀπό τίς κακουχίες. Τό 1952 ἡ Ἑλλάς σέ ἔνδειξη φιλίας πρός τούς γείτονες ἐπέτρεψε τή λειτουργία τουρκόφωνου Γυμνασίου στή Θράκη μέ τό ὄνομα τοῦ Τούρκου Προέδρου τῆς Δημοκρατίας Τζελάλ Μπαγιάρ καί –κακῶς ὡς ἀπεδείχθη- ἀνάγκασε ὅλους τούς Μουσουλμάνους τῆς Δυτικῆς Θράκης νά μαθαίνουν τήν τουρκική γλῶσσα. Ἡ ἀνταμοιβή μας ἦταν τά Σεπτεμβριανά τοῦ 1955. Ἡ ἱστορία ἔχει καί συνέχεια. Τό 1999, μετά τόν φονικό σεισμό στήν Κωνσταντινούπολη, ὁ λαός μας ἐπέδειξε τή χριστιανική ἀλληλεγγύη του καί κάποιοι ὑπεριασιόδοξοι καλλιέργησαν τήν λεγόμενη «διπλωματία τῶν σεισμῶν» μέ τήν ἐλπίδα νά ἐπιτύχουν βελτίωση τῶν σχέσεων. Ἡ ἀνταμοιβή μας ἦλθε στά ἀμέσως ἑπόμενα χρόνια μέ τίς συνεχεῖς ἀμφισβητήσεις τῶν ἐδαφικῶν, θαλασσίων καί ἐναερίων δικαίων μας, μέ προκλήσεις στή Δ. Θράκη, μέ τήν προβολή τῆς θεωρίας τῶν δύο κρατῶν στήν Κύπρο καί μέ τόν Νέο Ὀθωμανισμό τῶν κ.κ.Ἐρντογάν καί Νταβούτογλου.

Κάτι πού πρέπει πάντα νά προσέχουμε είναι ἡ συνήθης τουρκική τακτική τῆς «προβοκάτσιας», δηλαδή των σκηνοθετημένων ἐπεισοδίων. Τόν Σεπτέμβριο τοῦ 1955 ὅλα ἄρχισαν ὅταν ἐξερράγη μία βόμβα στόν αὐλόγυρο τοῦ Τουρκικοῦ Προξενείου στή Θεσσαλονίκη, τό ὁποῖο θεωρεῖται ὡς ἡ οἰκία πού γεννήθηκε ὁ Κεμάλ Ἀτατούρκ. Σέ ἐλάχιστες ὧρες οἱ ἐφημερίδες στήν Κωνσταντινούπολη κυκλοφόρησαν μέ πηχυαίους τίτλους, ἄρα κάποιος τούς εἶχε προειδοποιήσει. Ὁ ὄχλος ἐφοδιάσθηκε μέ ὁμοιόμορφους ξύλινους λοστούς, ἄρα κάποιο συντονιστικό κέντρο ὐπῆρχε πίσω ἀπό τό σπάσιμο τῶν ἑλληνικῶν καταστημάτων, τους βιασμούς και τή θανάτωση τοῦ μοναχοῦ Χρυσάνθου. Ὅπως ἀπεδείχθη τή βόμβα τήν εἶχε βάλει σκοπίμως ἕνας ὑπάλληλος τοῦ Τουρκικοῦ Προξενείου, ὁ ὁποῖος μετά ἀπό λίγες δεκαετίες ἀνταμείφθηκε μέ τή θέση τοῦ Νομάρχη στήν Τουρκία! Ἡ μέθοδος τῆς σκηνοθεσίας ἐπανελήφθη καί τόν Ἰανουάριο τοῦ 1996, ὅταν ἡ δῆθεν τυχαία προσάραξη ἑνός τουρκικοῦ φορτηγοῦ πλοίου ὁδήγησε στήν κρίση τῶν Ἰμίων.

Η τουρκική εξωτερική πολιτική χρησιμοποιεί ὁρισμένες σταθερές μεθόδους, γιʼαυτό καλό είναι νά μελετοῦμε τήν ἄλλη πλευρά καί νά προλαμβάνουμε ὅσα μπορούμε. Ὡς Χριστιανοί Ὀρθόδοξοι καί δημοκρατικοί πολίτες δέν ἔχουμε μίσος ἤ εχθρότητα πρός τόν απλό Τοῦρκο πολίτη. Ἔχουμε ὅμως σοβαρές ἐνστάσεις καί ἀνησυχίες ὅταν διαβάζουμε τίς σαφεῖς καί δημοσιευμένες δηλώσεις τῶν ὀπαδῶν τοῦ Νέου Ὀθωμανισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τήν ἐπίσημη πολιτική τῆς Ἄγκυρας σήμερα. Ὅπως παρατηρεῖ εὔστοχα ὁ Τουρκολόγος Καθηγητής Νεοκλῆς Σαρρῆς οἱ Τοῦρκοι προαναγγέλλουν δημοσίως τά σχέδια καί τίς ἀπειλές τους. Διαβάζουμε, λοιπόν, τά σχέδια τοῦ Ὀθωμανισμοῦ στό βιβλίο τοῦ Τούρκου Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν Ἀχμέτ Ντααβούτογλου, τό ὁποῖο μεταφράσθηκε καί στά ἑλληνικά. Λέγεται «Τό Στραηγικό Βάθος-Ἡ Διεθνής θέση τῆς Τουρκίας» καί ἐξεδόθη στήν Ἀθήνα τό 2010 ἀπό τίς ἐκδόσεις ΠΟΙΟΤΗΤΑ. Ἡ ἀρχική ἔκδοση ἔγινε στά τουρκικά τό 2001. ὁ Νταβούτογλου, Πανεπιστημιακός καί Διεθνολόγος πέραν τῆς σημερινῆς του ἰδιότητας, πιστεύει ὅτι ἡ Τουρκία πρέπει νά ἔχει ἔντονη καί πολύμορφη παρουσία στά Βαλκάνια, στόν Καύκασο καί στή Μέση Ἀνατολή, νά ἐνταχθεῖ στήν Εὐρώπη παραμένοντας μία ἡγετική δύναμη στόν Ἰσλαμικό κόσμο, νά διατηρήσει τόν στρατό της στήν Κύπρο ἔστω κι ἄν δέν μείνει οὔτε ἕνας τουρκοκύπριος, νά διδάξει πόσο καλή ἦταν ἡ Ὀθωμανική περίοδος γιά τούς ὑποδούλους λαούς καί νά ἀξιοποιήσει τίς μουσουμανικές κοινότητες καί μειονότητες τῆς περιοχῆς ὥστε νά παρεμβαίνει δυναμικά. Εἶναι χαρακτηριστικό τό ἀπόσπασμα τοῦ Νταβούτογλου, μέ τό ὁποῖο ὁμολογεῖ ὅτι αὐτά πού ἔκαναν στήν Κύπρο θέλουν νά τά ἐπαναλάβουν καί στήν ἑλληνική Θράκη. Γράφει στή σελίδα 200 τά ἑξῆς:

«Οι δύο σημαντικοί βραχυπρόθεσμοι καί μεσοπρόθεσμοι στόχοι της εξωτερικής πολιτικής τῆς Τουρκίας στά Βαλκάνια εἶναι ἡ ἰσχυροποίηση τῆς Βοσνίας καί τῆς Ἀλβανίας μέσα σʼἕνα πλαίσιο σταθερότητας καί ἡ δημιουργία ἑνός διεθνοῦς νομικοῦ πλαισίου πού θά θέσει ὑπό τήν προστασία του τίς ἐθνικές μειονότητες τῆς περιοχῆς. Στό νομικό αὐτό πλαίσιο ἡ Τουρκία πρέπει νά ἐπιδιώκει συνεχῶς τήν ἐξασφάλιση ἐγγυήσεων πού θά τῆς παρέχουν τό δικαίωμα παρέμβασης στά ζητήματα πού ἀφοροῦν τίς μουσουλμανικές μειονότητες τῶν Βαλκανίων. Ἡ νομιμότητα τῆς ἐπέμβασης τῆς Κύπρου (σ.σ. ἐννοεῖ τόν Ἀττίλα τοῦ 1974), πού ἀποτελεῖ ἕνα ἐντυπωσιακό παράδειγμα στή σύγχρονη ἐποχή, κατέστη δυνατή ἐντός ἑνός τέτοιου εἴδους νομικοῦ πλαισίου»! Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα καί αν θέλουμε νά μήν επαναληφθούν τά Σεπτεμβριανά τοῦ 1955 καί ὁ Ἀττίλας τοῦ 1974 ὀφείλουμε νά σταματήσουμε τίς μονομερεῖί ὑποχωρήσεις μας (π.χ. ἀφελληνισμένα σχολικά βιβλία) καί τίς γλυκανάλατες «ἑλληνοτουρκικές προσεγγίσεις» πού ἐνθαρρύνουν τόν Νέο Ὀθωμανισμό.



Δίκτυο 21

ΑΛΒΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΑΛ ΚΑΙΝΤΑ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜE ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΑΛΒΑΝΙΚΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ

Δημοσίευα της αλβανικής εφημερίδας «Γκαζέτα Σκιπτάρε» αναφέρει ότι ο ΟΗΕ διαθέτει λίστα ατόμων από την Αλβανία που είναι δηλωμένα ως συνεργάτες της τρομοκρατικής οργάνωσης 'Αλ Κάιντα'.

Βασισμένη σε εμπεριστατωμένες πληροφορίες η λίστα του ΟΗΕ περιλαμβάνει 180 άτομα τα οποία αποτελούν απειλή για την παγκόσμια ασφάλεια εκ των οποίων οι 15 έχουν αναπτύξει εγκληματικές ενέργειες στις ΗΠΑ, από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 μέχρι το 2004, με βασική τους δραστηριότητα την παράνομη διακίνηση όπλων προς τη Βοσνία – Ερζεγοβίνη την περίοδο του πολέμου, και είναι Αλβανοί.
Τα άτομα αυτά με την κάλυψη φιλανθρωπικών οργανώσεων δημιουργούσαν εστίες τρομοκρατών κατόπιν ολοκληρωμένου σχεδίου της τρομοκρατικής οργάνωσης Αλ Κάιντα. Το θέμα αυτό χαρακτηρίζεται ως ιδιαίτερα σοβαρό καθότι είναι γνωστό ότι στη χώρα εισέρχονται εκατοντάδες άτομα την εβδομάδα όχι μόνο από την Τουρκία αλλά και από την Αλβανία.

Η αλβανική καταγωγή των 15 ατόμων που σύμφωνα με τον ΟΗΕ αποτελούν μέλη της γνωστής τρομοκρατικής οργάνωσης μπορεί να μην κινήσει τις υποψίες των ελληνικών Αρχών αφού μέχρι και σήμερα η πλειονότητα των μελών της Αλ Καίντα προέρχεται από χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Το δημοσίευμα της αλβανικής εφημερίδας είναι αποκαλυπτικό και αναμφίβολα αποτελεί μία είδηση που έχει προκαλέσει τον προβληματισμό και στη γείτονα χώρα.

12 στρατιώτες νεκροί από επιθέσεις του ΡΚΚ στην Τουρκία

Σε τρείς επιθέσεις ως αντίποινα για το θάνατο εννέα Κούρδων Μαχητών οι οποίοι σκοτώθηκαν απο τις τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας κατά τη διάρκεια μάχης στην επαρχία Χακάρι, στη νοτιοανατολική Τουρκία, στις 7 Σεπτεμβρίου του 2010 προχώρησε η ένοπλη πτέρυγα του Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK), ο Κουρδικός Απελευθερωτικός Στρατός (HPG,) στις οποίες δώδεκα Τούρκοι στρατιώτες σκοτώθηκαν.

Οι επιθέσεις έγιναν:

1) Εναντίον φορτηγού που μετέφερε νερό στο φυλάκιο του του τουρκικού στρατού στην πόλη Eruh, της επαρχίας Σίιρτ, στις 11 Σεπτεμβρίου με απολογισμό πέντε Τούρκους στρατιώτες νεκρούς. Ο Τουρκικός στρατός ξεκίνησε μια επιχείρηση στην περιοχή, μετά την επίθεση, αλλά αποσύρθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου.

2) Πέντε Τούρκοι στρατιώτες και ένας πολιτοφύλακας φρουρός του χωριού σκοτώθηκαν στο στην κωμόπολη Μπεϊτούσεμπαπ (Beytussebap), του νομού Σιρνάκ όταν Κούρδοι αντάρτες επιτέθηκαν σε θέσεις του τουρκικού στρατού.

3) Ο Κουρδικός Απελευθερωτικός Στρατός (HPG) ανέλαβε την ευθύνη και για τη προχθεσινή επίθεση στο Eruh που είχε σαν αποτέλεσμα ένας Τούρκος στρατιώτης να σκοτωθεί.

Παραμένουν στόχος του Ερντογάν οι Κούρδοι!

Σοβαρά ερωτηματικά έχει προκαλέσει, τόσο εντός, όσο κι εκτός Τουρκίας, το γεγονός πως οι κουρδικοί πληθυσμοί υπάκουσαν σε μεγάλο βαθμό στην έκκληση της ηγεσίας του κουρδικού κόμματος για μποϋκοτάζ του δημοψηφίσματος που πραγματοποίησε το κυβερνών κόμμα με στόχο να προχωρήσει σε συνταγματικές μεταρρυθμίσεις. Αιτία είναι πως η ΄’έκκληση ” για μποϋκοτάζ προήλθε στην ουσία έμμεσα από το ΡΚΚ και τον κρατούμενο ηγέτη του Αμπντουλάχ Οτσαλάν, στη βάση της πολιτικής επιλογής του Τούρκου πρωθυπουργού, να μην προτείνει για συνταγματική τροποποίηση μεταβολές που αφορούν στο καθεστώς της Κουρδικής εθνότητας στην Τουρκία. Εθνότητα, που ξεπερνά τα 25 εκατομμύρια πολίτες και βρίσκονται συγκεντρωμένοι στις ανατολικές περιοχές της χώρας.

Το κυβερνών κόμμα και ο κ. Ερντογάν, που ενδεχομένως πλέον ενδιαφέρεται ζωηρά για την εκλογή του στην Προεδρία της Τουρκικής Δημοκρατίας, μετ΄τη λήξη της θητείας του Αμπντ. Γκιούλ, αποφάσισαν πως την περίοδο αυτή, προκειμένου να καθησυχάσουν τις ανησυχίες των κεμαλικών και της ηγεσίας του Στρατού, δεν πρέπει να επιδιώξουν “πολιτική συναίνεση” με τους Κούρδους. Τούρκοι φιλοκυβερνητικοί αναλυτές, θεωρούν πως ο πόλεμος κατά του ΡΚΚ “δικαιολογεί” σε υψηλό βαθμό το “εθνικό φρόνημα” και τον “κεμαλισμό” του κυβερνώντος κόμματος χωρίς να εξαναγκάζεται να κάνει παραχωρήσεις θρησκευτικού περιεχομένου, που τους ζητούσαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης

Μαζί με τους Κούρδους εμφανίζονται ήδη φόβοι πως μετά την επικράτηση του ισλαμικού κυβερνητικού σχηματισμού, στόχος μπορεί να γίνουν οι Αλεβίτες, που οι ισλαμιστές του κ. Ερντογάν έχουν στο στόχαστρο εδώ και δυο δεκαετίες…κατηγορούνται ότι απεμπολούν με τις μεταρρυθμίσεις.

Η επόμενη μέρα του δημοψηφίσματος

Του Θανου Π. Ντοκου*

Η καθαρή επικράτηση του «ναι» στο δημοψήφισμα στην Τουρκία οφείλεται στο γεγονός ότι η πλειοψηφία των πολιτών θεώρησε πως το κεντρικό ερώτημα ήταν η επιδοκιμασία ή αποδοκιμασία της κυβέρνησης Ερντογάν. Για αρκετούς άλλους, βεβαίως, ορισμένες από τις προτεινόμεν.ες αλλαγές προκάλεσαν έντονο προβληματισμό ή ακόμη και ανησυχία. Οι επίμαχες διατάξεις του δημοψηφίσματος πλήττουν δύο από τις τρεις βασικές γραμμές άμυνας (η προεδρία της δημοκρατίας έχει ήδη «αλωθεί» από το ΑΚΡ) του κεμαλικού συστήματος: τις ένοπλες δυνάμεις, που τίθενται πλέον υπό τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων και, κυρίως, τη δικαστική εξουσία που πολλάκις στο παρελθόν είχε θέσει πολιτικά κόμματα εκτός νόμου. Ακούγεται ως μάλλον αυτονόητη αλλαγή, με όλους, βεβαίως, τους κινδύνους που συνεπάγεται η απόλυτη πλέον εξάρτηση της δικαστικής από την εκτελεστική εξουσία στην περίπτωση ενός κόμματος που έχει κατηγορηθεί ότι έχει μια κρυφή ατζέντα ισλαμοποίησης της χώρας.

Το μάλλον περιορισμένο εύρος των μεταρρυθμίσεων δείχνει ότι ο στόχος ήταν σαφέστατα εσωτερικός και όχι εξωτερικός (η ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας). Η επόμενη ημέρα βρίσκει τον κ. Ερντογάν κυρίαρχο του πολιτικού παιγνιδιού και τον νέο ηγέτη του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) κ. Κιλιτσντάρογλου αποδυναμωμένο, κάτι που θα επιτρέψει στο ΑΚΡ να συνεχίσει την προσπάθεια διάβρωσης και ελέγχου του κρατικού μηχανισμού. Ενδεχόμενη μετάβαση του κ. Ερντογάν στην προεδρία της δημοκρατίας –πιθανόν με ενισχυμένες εξουσίες– μετά το 2011, θα φέρει στην επιφάνεια εσωτερικές διαιρέσεις και έριδες μέσα στο ΑΚΡ, λόγω ανταγωνισμού των επίδοξων διαδόχων και ίσως οδηγήσει στον τερματισμό της πολιτικής ηγεμονίας του.

Η οικονομική ανάπτυξη της χώρας θα συνεχιστεί με ατμομηχανή το «πράσινο κεφάλαιο», ενώ για την ιδιαίτερα φιλόδοξη εξωτερική πολιτική είναι νωρίς για να γίνει μια αξιολόγηση. Ωστόσο, βάρος θα συνεχίσει να αποτελεί η αδυναμία πολιτικής διαχείρισης του κουρδικού προβλήματος (όπου παρατηρούνται «ανίερες συμμαχίες» μεταξύ βαθέος κράτους και ακραίων κουρδικών ομάδων), ενώ ο ανταγωνισμός των δύο πόλων ισχύος εντός της Τουρκίας αναμένεται να συνεχιστεί πριν σταδιακά υπάρξει μια σύνθεση.

Οι πιθανές συνέπειες του δημοψηφίσματος για την Ελλάδα, πέραν της βελτίωσης της εικόνας της Τουρκίας σε κάποιες χώρες της Ε.Ε., εξαρτώνται από την υπόθεση εργασίας που θα υιοθετήσει ο κάθε αναλυτής: αν θεωρηθεί ότι ο κ. Ερντογάν επιθυμεί την ουσιαστική βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων και μέχρι τώρα εμποδιζόταν από τους «Πασάδες», τότε η ενίσχυσή του στο εσωτερικό μέτωπο είναι θετική για την Ελλάδα. Αν όμως εκτιμηθεί ότι οι θέσεις του ΑΚΡ στα ελληνοτουρκικά ζητήματα δεν είναι διαφορετικές από αυτές του κεμαλικού κατεστημένου, τότε η ισχυροποίησή του είναι στην καλύτερη περίπτωση αδιάφορη και στη χειρότερη επικίνδυνη. Και γενικότερα, μια πιο δημοκρατική και σταθερή Τουρκία, με οποιαδήποτε κυβέρνηση στην εξουσία, θα σημαίνει μια πιο ισχυρή Τουρκία. Η ισχύς άλλοτε οδηγεί σε μείωση της ανασφάλειας και επιθυμία εξομάλυνσης των σχέσεων με γειτονικές χώρες και άλλοτε σε αλαζονεία και επεκτατική πολιτική. Η Ελλάδα δεν μπορεί, φυσικά, να επηρεάσει τις εσωτερικές εξελίξεις, αλλά οφείλει να παρακολουθεί με μεγάλη προσοχή τις ευρύτατες αλλαγές και διεργασίες που πραγματοποιούνται στη γειτονική χώρα.

*Ο Θάνος Π. Ντόκος είναι Γενικός Διευθυντής στο ΕΛΙΑΜΕΠ.

Οι κίνδυνοι της λαθρομετανάστευσης

Tου Αγγελου Σταγκου

Στην Ελλάδα συνηθίζουμε να αντιλαμβανόμαστε τα προβλήματα όταν αυτά έχουν γιγαντωθεί και είναι πλέον εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπισθούν. Η πρόβλεψη μιας επερχόμενης απειλής δεν είναι από τα δυνατά μας σημεία και η πρόληψη με την εφαρμογή των κατάλληλων μέτρων δεν ανήκει στις παραδόσεις μας. Αντίθετα, ανήκει στις παραδόσεις μας, κυρίως ως κράτος, ο «στρουθοκαμηλισμός» και ακόμη περισσότερο η κάλυψη κάτω από το χαλί, μέχρις ότου η απειλή μετατρέπεται σε κίνδυνο που για να εξουδετερωθεί απαιτεί μεγάλη αποφασιστικότητα, συστράτευση πολλών δυνάμεων, σύντονες ενέργειες και βασιλικά έξοδα, με το αποτέλεσμα να παραμένει αβέβαιο.

Το μεγάλο μέλημα της χώρας σήμερα είναι βέβαια η βαθιά οικονομική κρίση. Οι περισσότερο «ψαγμένοι» θα υποστήριζαν ίσως ότι η οικονομική κρίση αποτελεί σε μεγάλο βαθμό την κορύφωση μιας πολύχρονης πορείας παρακμής, ακόμη και τότε που το δανεικό χρήμα φούσκωνε τις τσέπες της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων. Ομως, ταυτόχρονα με το φοβερό αυτό πρόβλημα και την αδήριτη ανάγκη να μπει τέλος στη διαδικασία της παρακμής, η Ελλάδα είναι αντιμέτωπη πλέον και με τον τεράστιο κίνδυνο που δημιουργεί, σύμφωνα με όλα τα στοιχεία και τις εκτιμήσεις, η ασταμάτητη και ογκούμενη λαθρομετανάστευση.

Η αναγνώριση του συγκεκριμένου κινδύνου δεν προέρχεται από ρατσιστικά αντανακλαστικά. Υπάρχει η πραγματικότητα της διάβασης του Εβρου ή της απόβασης στα νησιά από καθημερινά κύματα εξαθλιωμένων ανθρώπων. Και υπάρχει η πραγματικότητα της εικόνας του κέντρου της πρωτεύουσας και άλλων συνοικιών που είναι σχεδόν μη προσβάσιμες, ειδικά τη νύχτα, της κατάληψης διαμερισμάτων και κατοικιών από μπουλούκια ρακένδυτων μεταναστών που ζουν σε απερίγραπτες συνθήκες και τα μετατρέπουν σε εστίες μόλυνσης, της εγκληματικότητας, της εκμετάλλευσης από διάφορους εμπόρους της ανθρώπινης δυστυχίας, της επαιτείας σε κάθε βήμα, σε κάθε γωνία, σε κάθε φανάρι του δρόμου και του οικονομικού κόστους που υφίσταται η χώρα εξαιτίας της κατάστασης αυτής.

Κανείς δεν μπορεί να ζητήσει από τον μέσο πολίτη να αγνοεί αυτή την πολύμορφη πραγματικότητα, ακόμη και αν έχει μέσα του βαθιά ριζωμένες δημοκρατικές και αντιρατσιστικές πεποιθήσεις. Από την άλλη πλευρά, είναι δεδομένο ότι δεν αποτελούν όλοι οι μετανάστες, νόμιμοι ή όχι, μία κατηγορία. Είναι οι αφομοιώσιμοι, είναι εκείνοι με πολιτισμικά χαρακτηριστικά που πλησιάζουν τα δικά μας, είναι οι άλλοι που έχουν ριζώσει στην Ελλάδα, με παιδιά που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν εδώ, είναι οι νοικοκυραίοι και οι εργαζόμενοι που πέρασαν μία Οδύσσεια και βρήκαν την Ιθάκη τους σ’ αυτόν τον τόπο. Αλλά είναι και οι μη αφομοιώσιμοι, με πολιτισμικά χαρακτηριστικά εντελώς διαφορετικά, δίχως την οποιαδήποτε δεξιότητα, που οι αριθμοί τους αυξάνονται και θα αυξάνονται λόγω της απερίγραπτης φτώχειας και των τρομακτικών δεινών που πλήττουν τις χώρες τους (π.χ. οι τελευταίες πλημμύρες στο Πακιστάν) και που οι περιορισμένες δυνατότητες της δικής μας χώρας δεν τους αντέχουν. Αυτοί συνιστούν τον μεγάλο κίνδυνο της λαθρομετανάστευσης.

Δεν είναι η Ελλάδα το μοναδικό ευρωπαϊκό κράτος με μεγάλο πρόβλημα λαθρομετανάστευσης. Είναι και άλλα κράτη, με πιο οργανωμένους μηχανισμούς, όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Γαλλία, που έχουν έλθει σε συμφωνίες με τις χώρες προέλευσης των λαθρομεταναστών, ενώ παράλληλα παίρνουν μέτρα, όχι και τόσο κολακευτικά για τη δημόσια εικόνα των κυβερνήσεών τους, αν και η πλειοψηφία των πολιτών φαίνεται να τα εγκρίνει, κάτι που δεν επισημαίνεται ιδιαίτερα από τα μίντια. Αλλά και στη Βόρεια Ευρώπη, όπως στην Ολλανδία και τη Γερμανία, σημειώνονται αντιδράσεις. Πιο εμφανείς στην Ολλανδία, περισσότερο συγκρατημένες στη Γερμανία, λόγω βεβαρημένου παρελθόντος, αλλά πάντως αντιδράσεις. Δεν υπάρχει δε αμφιβολία ότι αυτές οι αντιδράσεις θα ενταθούν στο προβλεπτό μέλλον.

Είναι σαφές ότι η γεωγραφική θέση της Ελλάδας, η αναποφασιστικότητα στη λήψη μέτρων, η τραγική κατάσταση των κρατικών μηχανισμών και η απροθυμία της Τουρκίας να συνεργαστεί, την καθιστά περισσότερο ευάλωτη από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Αυτές οι διαπιστώσεις όμως ούτε αποτρέπουν ούτε εξορκίζουν τον κίνδυνο που συνιστά η αυξανόμενη παράνομη είσοδος μη αφομοιώσιμων πληθυσμών, σε συνδυασμό με τις τάσεις φυγής Ελλήνων με προσόντα και τις τάσεις παλιννόστησης αφομοιώσιμων μεταναστών που δεν βρίσκουν πια δουλειά στη χώρα μας.

Θα βρεθούν ίσως μερικοί με αυξημένες ευαισθησίες που θα υποστηρίξουν ότι η Ελλάδα δεν δικαιούται να κλείσει την πόρτα στις ορδές των εξαθλιωμένων που φθάνουν ώς εδώ. Ομως η Ελλάδα δεν διαθέτει ούτε τις εκτάσεις ούτε τις φάμπρικες ούτε και την οργάνωση για να υποδέχεται συνεχώς πλήθη εξαθλιωμένων προσφύγων, κυρίως από περιοχές της Ασίας και της Αφρικής, που δεν διαθέτουν την οποιαδήποτε δεξιότητα και δεν είναι αφομοιώσιμοι. Η κοινωνική συνοχή της χώρας δοκιμάζεται ήδη, τόσο από την οικονομική κρίση, όσο και από τα «γκέτο» που δημιουργούνται στις μεγάλες πόλεις και ειδικά στην Αθήνα. Ο κίνδυνος για το παρόν και το άμεσο μέλλον της ελληνικής κοινωνίας είναι πολύ μεγάλος και δεν αποκλείεται να εμφανισθεί σύντομα ο δημαγωγός που θα θελήσει να εκμεταλλευθεί την κατάσταση. Η πολιτεία καλείται να δράσει οργανωμένα και αποφασιστικά, στο πλαίσιο βέβαια των διεθνών νόμων, αλλά και της πρακτικής που επιβάλλει η πραγματικότητα. Εστω και με το ρίσκο να προκαλέσει αρνητικά σχόλια από κάποιες πλευρές.

πηγη Καθημερινη

ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΣΕ ΚΑΜΠΗ.

Το Κυπριακό πιθανόν να έχει πλέον μπει στην τελευταία στροφή πριν από δραματικές ανακατατάξεις που είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αλλάξουν τα μέχρι τώρα δεδομένα που γνωρίζαμε. Οι τούρκοι, πραγματικοί μαέστροι της διπλωματίας και της στρατηγικής, έχουν καταφέρει με πολύ έξυπνες κινήσεις να βρεθούν σε πλεονεκτικότατη θέση, και απλά περιμένουν να έλθει το πλήρωμα του χρόνου για να αποκομμίσουν τα οφέλη των προηγούμενων ενεργειών τους. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι οι τούρκοι σε κάθε περίπτωση θα βγουν οφελειμένοι, με τους μοναδικούς χαμένους να είναι οι Ελληνοκύπριοι και η Ελληνική πλευρά. Για άλλη μια φορά, η Αγκυρα παραδίδει μαθήματα διπλωματίας στην Ελλάδα.


Το παρακάτω άρθρο είναι απο την εφημερίδα "Το Παρόν".

ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΨΗΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ - ΤΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ

ΕΛΛΗΝΟΚΥΠΡΙΑΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΧΡΩΜΑ!!!

Με τη φόρμουλα του Προέδρου της Κύπρου, οι Ελληνοκύπριοι θα χάνουν την περιουσία τους πέντε χρόνια μετά τη λύση!

Φλερτάρει με τις τουρκικές θέσεις για το περιουσιακό ο κύπριος πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας και επαναφέρει το Σχέδιο Ανάν σε χειρότερη έκδοση. πο αυτές τις συνθήκες μπορεί να αντιληφθεί κανείς που θα φτάσει ο λεγόμενος συμβιβασμός όταν η τουρκική πλευρά παραμένει ακλόνητη στις θέσεις της, και μάλιστα χωρίς κόστος.

ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΚΛΕΙΔΙΑ

Προτάσεις για το περιουσιακό έχουν καταθέσει και οι δύο πλευρές. Στο έγγραφο των προτάσεων της ελληνοκυπριακής πλευράς που κατέχει το "Παρόν", περιλαμβάνονται περίπλοκες εισηγήσεις, δυσμενείς για τους Ελληνοκύπριους, παρότι προέρχονται απο τον Χριστόφια. Συγκεκριμένα:

1. Τον πρώτο λόγο λόγο επι των περιουσιών θα τον έχει ο ελληνοκύπριος πρόσφυγας ως ο νόμιμος ιδιοκτήτηες, όμως μέσω των κριτηρίων η αρχή αλλοιώνεται και καταστρατηγείται, αφού υπάρχουν περιπτώσεις κατά τις οποίες ο χρήστης (τουρκοκύπριος) έχει το ουσιαστικό πλεονέκτημα να αποφασίσει εάν και πότε θα εγκαταλείψει το ελληνοκυπριακό ακίνητο που βρίσκεται στο βορρά, είτε αυτό είναι κατοικία, είτε χώρος εργασίας.

2. Εάν ο ελληνοκύπριος ιδιοκτήτης δεν ενδιαφερθεί, δύο έτη μετά την λύση χάνει το δικαίωμα αποκατάστασης της περιουσίας του, ενώ πέντε έτη μετά τη λύση, χάνει και τα δικαιώματα ιδιοκτησίας και αποζημίωσης.

3. Κάθε νόμιμος ιδιοκτήτης δικαιούται αμέσως αποκατάσταση της περιουσίας του, εάν αυτή περιορίζεται στα 7500 τετραγωνικά μέτρα. Εάν όμως η περιουσία αυτή δεν επίμπτει στα κριτήρια αποκατάστασης, τότε δεν πρόκειται να του αποδωθεί, αλλά θα λάβει ως αντιστάθμισμα περιουσία ίσης αξίας στο ίδιο "κρατίδιο" ή αποζημίωση ή άλλες επιλογές, οι οποίες θα μπορούν να προβλέπονται απο την λύση και τους νόμους. Εάν δε, η περιουσία επερνά το πλαφόν των 7500 τετρ. μέτρων, τότε εισέρχονται ειδικά κριτήρια στον χειρισμό της περιουσίας, όπως και στο χρονικό διάστημα αποκαταστασής της. Απο την άλλη τίθεται το εξής ερώτημα: Ποιός θα εγγυηθεί αυτόν τον μηχανισμό και ότι αυτός δεν θα δυσλειτουργεί προκειμένου να αναγκάζονται οι ελληνοκύπριοι σε ανταλλαγή περιουσιών ή στη διεκδίκηση αποζημίωσης;;

4. Στην περίπτωση που η περιουσία, και ειδικότερα μια οικία ή ένα άλλο υποστατικό, βρίσκονται στην κατοχή εποίκου ή τουρκοκυπρίου, ο κάτοχος ονομάζεται χρήστης και στην περίπτωση κατά την οποία ο ελληνοκύπριος θελήσει πίσω το ακίνητο, τότε θα πρέπει να αναμένει να μετακινηθεί ο χρήστης και να μεταστεγαστεί σε άλλο κατάλληλο ακίνητο. Φαίνεται μάλιστα ότι ούτε η Επιτροπή Περιουσιών, η οποία θα είναι υπεύθυνη για τη ρύθμιση του θέματος, ούτε το δευτεροβάθμιο όργανό της θα μπορούν να επέμβουν προκειμένου να αναγκάσουν τον χρήστη να εγκαταλείψει το ακίνητο, εάν αυτός κωλυσιεργεί. Οι θέσεις αυτές συνιστούν παραλλαγές του Σχεδίου Ανάν και στην ουσία προσεγγίζουν τις τουρκικές αξιώσεις, βάσει των οποίων τον πρώτο λόγο τον έχει τελικά ο χρήστης και όχι ο νόμιμος ιδιοκτήτης. Στην ουσία, η συνταγή αυτή θα αναγκάζει τον Ελληνοκύπριο να ζητά αποζημίωση και να εγκαταλείπει την περιουσία του στα χέρια του τούρκου εποίκου. Το ζητούμενο είναι πως, πότε και αν θα αποζημιωθεί. Η παραμονή όμως της ακίνητης περιουσίας στον τουρκοκύπριο ή στον έποικο οδηγεί στην τουρκική θέση ότι το τουρκικό στοιχείο θα πρέπει να έχει πλειοψηφία πληθυσμού και γης στον βορρά.

5. Στην περίπτωση που οι τουρκοκύπριοι ή οι έποικοι έχουν οικοδομήσει επι ελληνοκυπριακού κτιρίου, μιας απο τις επιλογές του ελληνοκυπρίου ιδιοκτήτη είναι να αποζημιωθεί με μετοχές!

6. Εάν η οικία ή το κτίριο χρησιμοποιείται για σκοπούς βιοπορισμού, ο τουρκοκύπριος ή ο έποικος χρήστης δεν το εγκαταλείπει, παρά μόνο εάν αποζημιωθεί η εάν εξευρεθεί για λογαριασμό του ίσης σημασίας κατοικία ή χώρος εργασίας.

7. Ο Ελληνοκύπριος θα έχει το πλεονέκτημα να επιλέγει πρώτος πως θα διαχειριστεί την περιουσία του εάν ήταν μεγαλύτερος των 10 ετών το 1974. Η θέση αυτή στηρίζεται σε αρνητική απόφαση για τους ελληνοκύπριους, εκδοθείσα πρόσφατα απο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίων Δικαιωμάτων. Η απόφαση αφορά στους ασθενείς ψυχολογικούς δεσμούς που είχαν με την πατρώα γη όσοι το 1974 ήταν παιδιά. Κατοχυρώνει όμως το δικαίωμα της ιδιοκτησίας και της κληρονομικότητας.

ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΓΕΥΣΗ

Ειδικά η θέση για την απώλεια της περιουσίας των ελληνοκυπρίων εάν δεν ενδιαφερθούν για αυτήν εντός πέντε ετών μετά τη λύση, καθώς και το σύνολο των προτάσεων της ελληνοκυπριακής πλευράς, προσεγγίζουν και διευκολύνουν την τουρκική αντίληψη, όπως αυτή έχει ήδη κατατεθεί στις συνομιλίες, στη λογική ότι στον βορρά οι τουρκοκύπριοι θα έχουν πλειοψηφία επί του εδάφους και επί του πληθυσμού. Για αυτό η τουρκική πλευρά υποστηρίζει ότι τον πρώτο λόγο πρέπει να τον έχουν οι υφιστάμενοι κάτοχοι των περιουσιών, είτε αυτοί είναι τουρκοκύπριοι, είτε έποικοι. Ταυτόχρονα, η τουρκική πλευρά υποστηρίζει την ανταλλαγή των πληθυσμών και των αποζημιώσεων, ώστε να επιτευχθεί αυτή η πλειοψηφία. Πρακτικά ομιλούντες, οι τούρκοι εισηγούνται να αξοποιηθούν για σκοπούς κάλυψης των αποζημιώσεων οι περιουσίες της Εκκλησίας και του ΕΒΚΑΦ, του αντίστοιχου δηλαδή μουσουλμανικού θρησκευτικού ιδρύματος που με βάση το Σύνταγμα του '60 διαχειρίζεται και έχει την ιδιοκτησία των θρησκευτικών περιουσιών των τουρκοκυπρίων.

ΟΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΗΕ

Πρόταση όμως υπάρχει και απο τα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία εισηγούνται να γίνουν επενδύσεις επι των παραλιακών κυρίως τουρκοκυπριακών περιουσιών που βρίσκονται στις ελεύθερες περιοχές, όπως σε Λεμεσό, Λάρνακα και Πάφο, προκειμένου να εξευρεθούν επιπρόσθετα χρήματα που θα διατεθούν στα ταμεία των αποζημιώσεων. Γενικά, το κλίμα στις συνομιλίες μαρτυρεί εκ' των εγγράφων που κατατίθενται ότι στην καλύτερη περίπτωση θα προκύψει μια λύση όμοια και χειρότερη απο εκείνη που προέβλεπε το Σχέδιο Ανάν.

ΤΟ ΠΑΚΕΤΟ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

Το πακέτο του προέδρου για την επιτάχυνση των συνομιλιών είναι μεν ζωντανό, αλλά ο ΓΓ του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν του βάζει τουρκικές πινελιές. Ο κ. Μπαν, σε επι του θέματος επιστολή του προς τον Χριστόφια, φαίνεται ότι:

α) Υιοθετεί την τουρκική θέση ότι η επιστροφή της πόλης της Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της θα γίνει στο πλαίσιο των συνομιλιών και της λύσης. Αρνείται να μπει στην ουσία και στις δεσμεύσεις και υποχρεώσεις της τουρκίας για επιστροφή της πόλης, όπως καθορίζουν οι Συμφωνίες Κορυφής του '79 και τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Η οποιαδήποτε άλλη διαδικασία θα πρέπει να εξευρεθεί εντός των συνομιλιών, οπότε είναι θέμα των εμπλεκομένων μερών.

β) Θεωρεί ότι η σύνδεση του εδαφικού με το περιουσιακό και το ζήτημα των εποίκων είναι θέματα που αφορούν τους ηγέτες των δύο κοινοτήτων και ότι οι ενότητες αυτές θα διευθετηθούν στο πλαίσιο των συνομιλιών. Δεν παίρνει όμως θέση επι της εισήγησης του προέδρου.

γ) Αφήνει ανοικτό το θέμα της διεθνούς διάσκεψης, όπως είναι φυσιολογικό, αλλά δεν ταυτίζεται ούτε κλείνει την πόρτα στην πρόταση Χριστόφια.

Με βάση πάντως τις τουρκικές θέσει, οι οποίες είναι γνωστές τόσο στα Ηνωμένα Έθνη όσο και στην ΕΕ, η Άγκυρα δεν συγκινείται απο τα νέα "δώρα" του προέδρου. Ότι δηλαδή είναι έτοιμος να επιτρέψει το άνοιγμα παγωμένων τουρκικών κεφαλαίων εάν αρχίσει η διαδικασία επιστροφής της πόλης της Αμμοχώστου. Γιατί;; Διότι οι τούρκοι γνωρίζουν ότι:

1.Η Κυπριακή κυβέρνηση δεν μπορεί να επηρεάσει την τουρκική ενταξιακή πορεία

2. Ούτως ή αλλώς τα τουρκικά ενταξιακά κεφάλαια παραμένουν παγωμένα, αφενός γιατί η ίδια η Άγκυρα αδυνατεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς την ΕΕ, και αφετέρου γιατί αυτό επιβάλλει η εξυπηρέτηση των συμφερόντων άλλων κρατών, όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Αυστρία.

Εφόσον οι τούρκοι δεν έχουν κόστος, ειδικώς εντός της ΕΕ, ουδόλως γίνονται διαλακτικότεροι. Δεν υποχωρούν. Προχωρούν. Και χρησιμοποιούν την "ποντιοπιλατική" στάση του ΟΗΕ για να εκβιάσουν ότι εάν ως το τέλος του έτους δεν υπογράψουμε την συνθηκολόγηση, θα θεωρηθούμε υπεύθυνοι για την αδυναμία εξεύρεσης λύσης. Ως εκ' τούτου, σχεδιάζουν να προχωρήσουν σε βήματα αναγνώρισης του ψευδοκράτους, προσδοκώντας ότι θα έχουν ως διπλωματικά εργαλεία την έκθεση του ΓΓ του ΟΗΕ, η οποία θα εκδοθεί τον προσεχή Νοέμβριο, και τον κανονισμό για το "απευθείας εμπόριο". Με άλλο λόγια, η Άγκυρα όχι μόνο εξουδετερώνει τα δικά μας διπλωματικά και νομικά όπλα για δημοκρατική και βιώσιμη λύση, αλλά ταυτόχρονα φιλοδοξεί να τα στρέψει σε βάρος μας. Και να τα χρησιμοποιήσει για να μας δώσουν αυτά, δηλαδή τα "όπλα" του ΟΗΕ και της ΕΕ, αντί της Άγκυρας την χαριστική βολή!!!

ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ .

του ΣΠΥΡΟΥ ΝΑΝΝΟΥ

Aνοίγει το πετρελαϊκό παιχνίδι στο Αιγαίο, με την κυβέρνηση να προχωρά στην ίδρυση Φορέα Υδρογονανθράκων, με σκοπό σε χρόνο-ρεκόρ (6 μήνες) να νοικιάσει τα 42 θαλάσσια οικόπεδα που, σύμφωνα με πληροφορίες, έχουν δημιουργηθεί, ώστε να ξεκινήσουν οι εξορύξεις για το «δώρο του Θεού», τη στιγμή που η Τουρκία κάνει λόγο για συνδιαχείριση στο Αιγαίο. Άλλωστε, οι πρόσφατες «βόλτες» του «Πίρι Ρέις» αλλά και του «Τσεσμέ», το τελευταίο χρονικό διάστημα, μόνο τυχαίες δεν μπορούν να χαρακτηριστούν. Μάλιστα, διάφορα σενάρια που έχουν δει το φως της δημοσιότητας θέλουν εταιρείες από την Αμερική, οι οποίες έχουν εγχώριους συνεργάτες, να είναι έτοιμες να προχωρήσουν σε σύναψη συμβάσεων για έρευνα και συνεκμετάλλευση των πετρελαιοφόρων κοιτασμάτων που θα βρεθούν στον ελλαδικό χώρο.

Εξάλλου, ορισμένες από τις εταιρείες αυτές έχουν στενή συνεργασία με τις λεγόμενες «7 αδερφές», τις μεγάλες πετρελαϊκές πολυεθνικές Amoco, BP, Chevron, Exxon, Mobil, Shell και Texaco!

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Στις 24 Ιουνίου, η υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κυρία Τίνα Μπιρμπίλη έδωσε το σχετικό ο.k. στον υφυπουργό για θέματα Ανάπτυξης κ. Γιάννη Μανιάτη να προαναγγείλει με δηλώσεις του στην εφημερίδα Το Βήμα την ίδρυση Δημόσιου Φορέα Έρευνας Υδρογονανθράκων. Μάλιστα, αποκάλυψε πως έχει ήδη συσταθεί ομάδα εργασίας γι’ αυτό το σκοπό και έχει ήδη παραδώσει την έκθεσή της στην υπουργό Περιβάλλοντος. Στόχος του νέου φορέα, σύμφωνα με όσα επισήμανε ο υφυπουργός στην εφημερίδα, είναι η έρευνα για τον εντοπισμό πετρελαίου και φυσικού αερίου στο Αιγαίο, στο Ιόνιο και στη θαλάσσια περιοχή της Κρήτης.

Εξάλλου, και σύμφωνα με τα επικαιροποιημένα στοιχεία και τους χάρτες που έχει στη διάθεσή της η κυβέρνηση, υπάρχουν ενδείξεις για ποσότητες πετρελαίου «τρεις φορές μεγαλύτερες απ’ αυτές του Πρίνου». Ο νέος φορέας θα έχει πενταμελές ΔΣ και θα λειτουργεί ως εταιρεία του Δημοσίου, με μία, δηλαδή, μετοχή, αυτή του Ελληνικού Δημοσίου. Η στελέχωσή του θα γίνει με μόλις δέκα άτομα, ώστε να αποφευχθεί η γραφειοκρατία, σε πρώτη φάση από το Δημόσιο Τομέα και σε δεύτερη με ελληνικής καταγωγής πρόσωπα από το εξωτερικό. Οι προσλήψεις θα γίνουν με διαγωνισμό και το διοικητικό συμβούλιο θα επιλεγεί με τέτοιο τρόπο, ώστε ο νέος αυτός φορέας, νευραλγικός για την οικονομία της χώρας αλλά και για την εθνική μας άμυνα, να αποτελεί Ανεξάρτητη Αρχή, όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Μανιάτης.

Με τη σύσταση του Φορέα Έρευνας Υδρογονανθράκων, όπως αναφέρουν έγκυρες πηγές, θα προχωρήσουν άμεσα και οι έρευνες για τον εντοπισμό πετρελαίου και φυσικού αερίου στις ελληνικές θάλασσες. Δηλαδή, θα προκηρυχθεί διεθνής διαγωνισμός για την ενοικίαση, όπως λέγεται, 42 θαλάσσιων οικοπέδων, στα οποία ερευνητικά πλοία από διάφορες εταιρείες θα επιχειρήσουν να βρουν πετρέλαιο. Για τις επιχειρήσεις εντοπισμού, άντλησης και αξιοποίησης πετρελαίου και φυσικού αερίου ενδεχομένως να χρησιμοποιηθούν ως μοντέλα αυτό της Νορβηγίας, της Κύπρου και του Ισραήλ, όπου πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι σε θαλάσσια ισραηλινά οικόπεδα εντοπίστηκαν τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Ο ίδιος πάντως ο κ. Μανιάτης, σε τηλεφωνική επικοινωνία με τα «Επίκαιρα», αρνήθηκε να μιλήσει για το τι συμβαίνει στον ελλαδικό χώρο και ποιες ενέργειες έχουν γίνει σχετικά με την ίδρυση του Φορέα Υδρογονανθράκων, τονίζοντας ωστόσο πως είναι συνολικό θέμα της κυβέρνησης να λάβει τις κατάλληλες αποφάσεις, διαψεύδοντας την ίδια ώρα τα όσα έχουν γραφτεί το τελευταίο χρονικό διάστημα στον ελληνικό Τύπο…

Ωστόσο –λίγες ημέρες μετά από τη συνέντευξή του στην εφημερίδα Το Βήμα–, σύμφωνα με πληροφορίες, συναντήθηκε στο υπουργείο Περιβάλλοντος η κυρία Μπιρμπίλη με τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών κ. Δημήτρη Δρούτσα όπου παρουσιάστηκαν χάρτες με θαλάσσια οικόπεδα εντός των χωρικών μας υδάτων και συγκεκριμένα στο Αιγαίο, στη θαλάσσια περιοχή νοτίως της Κρήτης, και στο Ιόνιο.

Στις 7 Ιουλίου, λίγες μόνο ημέρες μετά, ο υφυπουργός Εξωτερικών κ. Σπύρος Κουβέλης και ο υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Μανιάτης ταξίδεψαν στις ΗΠΑ όπου αμφότεροι παρουσίασαν τις προτεραιότητες στον τομέα της ενεργειακής πολιτικής (7-9 Ιουλίου). Σύμφωνα πάντα με πληροφορίες, οι δύο υφυπουργοί συναντήθηκαν με αξιωματούχους που γνωρίζουν ακριβώς τι σημαίνει «δώρο Θεού», καθώς μίλησαν με το βοηθό υπουργό Εξωτερικών για θέματα Οικονομίας, Ενέργειας και Επιχειρηματικότητας Ζοζέ Φερνάντες, τη βοηθό υφυπουργό Ενέργειας αρμόδια για την Ευρώπη Φιλίς Γιοσίντα, καθώς και τα υψηλόβαθμα υπηρεσιακά στελέχη Ντάνιελ Στέιν και Ρεμπέκα Νεφ, συμβούλους άλλωστε του Ειδικού Απεσταλμένου για θέματα Ενέργειας Ευρασίας πρέσβη Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ, ο οποίος, σημειωτέον, στις 17 Ιουνίου είχε επισκεφθεί την Άγκυρα και είχε συνάντηση με τον υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου για να χαιρετίσουν τη συμφωνία που επιτεύχθηκε όσον αφορά στο αζερικό φυσικό αέριο.

Ο Ρίτσαρντ Μόρνινγκσταρ, μάλιστα, σε συνέντευξή του στην Καθημερινή της Κυριακής που πέρασε, επιβεβαίωσε πως υπάρχουν πετρελαϊκά αποθέματα στην περιοχή του Αιγαίου, τα οποία όπως πρόσθεσε μπορούν να αξιοποιηθούν μόνο μετά από διμερή «εμπορική συμφωνία» Ελλάδας – Τουρκίας, ακόμη κι αν προηγουμένως δεν έχουν επιλύσει τις μεταξύ τους διαφορές! Αναγνώρισε ωστόσο το δικαίωμα της Ελλάδας, ως μέλους της Συνθήκης για το Δίκαιο της Θάλασσας, να ανακηρύξει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Αξίζει να σημειωθεί πως ο κ. Μόρνινγκσταρ είναι βαθύς γνώστης των ζητημάτων της ενέργειας με τα οποία ασχολείται εδώ και δεκαετίες, ως πρώην καθηγητής του Χάρβαρντ και του Στάνφορντ, και έχει διατελέσει σύμβουλος του προέδρου Κλίντον και πρέσβης στην ΕΕ.

Από τις έρευνες που έχουν γίνει έως σήμερα, το μέγεθος των κοιτασμάτων που υπάρχουν στο Αιγαίο θεωρείται πως είναι μεγάλο καθώς όχι απλά υπάρχουν ενδείξεις για την ύπαρξη πετρελαίου, αλλά έχουν πραγματοποιηθεί μελέτες με θετικά αποτελέσματα.

Τα γνωστά, άλλωστε, οικόπεδα τα οποία έχουν απασχολήσει τις ελληνικές κυβερνήσεις και όχι μόνο τα τελευταία 30 χρόνια είναι τα εξής:

• Κοίτασμα της θέσης «Μπάμπουρας».

• Κοίτασμα «Δομή EAST Θάσου» ανατολικά της Θάσου.

• Κοίτασμα «Βόρειος Πρίνος – Νέα Πέραμος – Άθως».

• Κοιτάσματα Επανομής – Σιθωνίας και Θερμαϊκού.

• Πετρελαιοφόρος ορίζοντας Β.Α. Αιγαίου, Κρήτη.

• Κοίτασμα Ικαρίας.

• Κοίτασμα Δωδεκανήσου κοντά στο Καστελόριζο.

• Κοίτασμα Κυκλάδων.

• Κοίτασμα Σκοπέλου.

• Κοίτασμα Βόρειας και Νότιας Λέσβου.

Επίσης, από έρευνες που έχουν γίνει στο παρελθόν, ένα ακόμη πετρελαϊκό κοίτασμα βρίσκεται στο νομό Ηλείας, στη θαλάσσια περιοχή του Κυπαρισσιακού Κόλπου. Το κοίτασμα αυτό αρχικά ερευνήθηκε από την πάλαι ποτέ ΔEΠ μεταξύ 1978-1982. Μάλιστα, τον Ιούνιο του 1982 ανακαλύφθηκε πετρέλαιο σε περιορισμένες ποσότητες. Κοίτασμα πετρελαίου φαίνεται πως υπάρχει και στη Δυτική Ελλάδα! Αυτό, άλλωστε, αποτυπώθηκε από τις μετρήσεις ξένων εταιρειών στο διάστημα 1997-2001, καθώς πραγματοποίησαν έρευνες σε χερσαίες περιοχές 10.000 τετρ. χλμ. συνολικά και έξι ερευνητικές γεωτρήσεις, επενδύοντας περί τα 60 εκατ. δολάρια.

ΠΗΓΗ: ''ΕΠΙΚΑΙΡΑ''

Αυτόνομο Κουρδιστάν, παράδοση όπλων ΡΚΚ

Το ΡΚΚ προτίθεται να παραδώσει τα όπλα στον ΟΗΕ αν στο τουρκικό Κουρδιστάν δοθεί καθεστώς αυτονομίας ανάλογο με αυτό της Καταλονίας στην Ισπανία, δήλωσε σε συνέντευξή του ο ηγέτης των ανταρτών του Κόμματος Κούρδων Εργατών, Μουράτ Καραγιλάν.

Από τα βουνά Καντίλ, στο ιρακινό Κουρδιστάν, όπου πήγε ο δημοσιογράφος της ισπανικής «El Mundo», ο Καραγιλάν είπε ότι προς μίμηση είναι το μοντέλο μιας χώρας «όπου οι τοπικές κυβερνήσεις συμβιώνουν αρμονικά με την κεντρική εξουσία και που διαθέτουν δικές τους αστυνομικές δυνάμεις και κοινοβούλια».

Ο Καραγιλάν έθεσε τις προϋποθέσεις για τερματισμό του ένοπλου αγώνα. «Αν πάρουμε την αυτονομία της Καταλονίας, θα καταθέσουμε τα όπλα μας και θα τα παραδώσουμε στον ΟΗΕ».

Ο Μουράτ Καραγιλάν εξήγησε ότι το ΡΚΚ αποφάσισε να κηρύξει κατάπαυση του πυρός έως τις 20 Σεπτεμβρίου, εξαιτίας της διεξαγωγής του δημοψηφίσματος χθες. Ομως, «αν οι επιθέσεις κατά των Κούρδων συνεχιστούν, θα πρέπει να αλλάξουμε τη στρατηγική μας και να άρουμε την κατάπαυση πυρός. Στη συνέχεια θα περάσουμε σε μια νέα φάση, με μια εκστρατεία πολιτικής ανυπακοής του κουρδικού πληθυσμού».

(Πηγή: Γαλλικό Πρακτ.)

Ιστορική εκλογική νίκη για το BDP

Πολύ μεγάλη επιτυχία για το Κόμμα της Ειρήνης και της Δημοκρατίας θεωρείται το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος για τις αλλαγές στο τουρκικό Σύνταγμα που πρότεινε η κυβέρνηση του Τούρκου Πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η απόφαση του BDP για μποϋκοτάζ του δημοψηφίσματος είχε τεράστιο αντίκτυπο σε όλες σχεδόν τις κουρδικές πόλεις, όπου η προσέλευση των ψηφοφόρων έμειναν κάτω των 50 τοις εκατό .

Στην πιο πυκνοκατοικημένη κουρδική πόλη , το Ντιγιαρμπακίρ, σχεδόν 70 τοις εκατό των ψηφοφόρων απείχαν απο την εκλογική διαδικασία. Στο Van , την δεύτερη μεγαλύτερη κουρδική πόλη , η προσέλευση των ψηφοφόρων είναι 48 τοις εκατό , σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα . Μόνο το 7 τοις εκατό των συνολικών ψηφοφόρων μετείχαν στην διαδικασία ενω το 93 τοις εκατό απείχε στο Χακάρι.Το 77 τοις εκατό των ψηφοφόρων στο Σιρνάκ απείχε της ψηφοφορίας στις πόλεις Mardin , Siirt και Batman η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν κάτω των 50 τοις εκατό .Σε Mus 46 τοις εκατό και 35 τοις εκατό στην πόλη Dersim.

Μόνο 276.609 ψηφοφόροι απο τους 840.859 συνολικά εγγεγραμμένους μετείχαν της εκλογικής διαδικασίας περίπου μισό εκατομμύριο Κούρδοι απείχαν.



ANF NEWS AGENCY

55-60% "ναι" στο δημοψήφισμα στην Τουρκία για τις αλλαγές

Περίπου το 55-60% των Τούρκων ψηφοφόρων είπε «ναι» στην αναθεώρηση του Συντάγματος, η οποία θα δώσει περισσότερη δύναμη στο ισλαμικό-συντηρητικό κόμμα απέναντι στην αντιπολίτευση και τον στρατό, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των τηλεοπτικών δικτύων.

Οι εκτιμήσεις του τηλεοπτικού δικτύου συνεχούς ενημέρωσης NTV βασίζονται στο περίπου 70% των ψήφων που έχουν καταμετρηθεί και δίνουν ένα μεγάλο προβάδισμα στο "ναι" με το 59% των ψήφων, έναντι ενός 41% για το "όχι". Αυτό όμως σημαίνει και έναν διχασμό του εκλογικού σώματος για ένα τέτοιο ζήτημα. Έστω και ως καταγραφή δυνάμεων οι κεμαλιστές "μετρούν" 40-45%.


Το CNN-Turk κάνει μια προβολή που δίνει ένα 57% στο "ναι".

Τουρκία: Σήμερα κατισχύει το Ισλάμ!

Του Σάββα Ιακωβίδη
Στην Τουρκία, διεξάγεται ένα σημαντικό δημοψήφισμα. Πρακτικά, πρόκειται για μια συνταγματική μεταρρύθμιση, που στοχεύει στην αναδιοργάνωση του δικαστικού συστήματος. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για τη σημαντικότερη αναμέτρηση μεταξύ του ισλαμικού καθεστώτος υπό τον πρωθυπουργό Ερντογάν και το κόμμα του, το ΑΚΡ και του κοσμικού νεο-κεμαλικού τουρκικού κράτους, όπως το οραματίστηκε ο Ατατούρκ.

Ο Ιωάννη Θ. Μάζης, καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ρωτήθηκε για τη σημασία του σημερινού δημοψηφίσματος και για τις πιθανές επιπτώσεις και παρενέργειές του, στην Τουρκία και στις γεωπολιτικές και γεωστρατηγικές ισορροπίες στην περιοχή, σε συνάρτηση πάντα προς την Ελλάδα και την Κύπρο. Στο σημερινό πρώτο μέρος της συνέντευξής του, λέγει:

- Γιατί διεξάγεται και πόσο σημαντικό είναι το σημερινό δημοψήφισμα στην Τουρκία; Με το αποτέλεσμα, θα ενδυναμωθεί ή θα αποδυναμωθεί η ισλαμική λαβή επί της χώρας υπό το κόμμα ΑΚΡ του Ερντογάν και τι σημαίνει αυτό; Ποια είναι η στάση και τι θα σήμαινε για τον τουρκικό στρατό το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος;

Η επιλογή της ημερομηνίας του Δημοψηφίσματος δεν είναι τυχαία, εφόσον τη 12η Σεπτεμβρίου συμπληρώνονται 30 χρόνια από το πραξικόπημα του Κενάν Εβρέν, το οποίο ανέτρεψε την κυβέρνηση Ντεμιρέλ, το 1980. Το σημερινό Σύνταγμα προέκυψε μετά από αυτό το πραξικόπημα, όπως αυτό εγκρίθηκε με 90% (!) αποδοχή, το 1982, όταν ο Κενάν Εβρέν εξελέγη πλέον με εκλογές, ως Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας. Πρέπει να σημειωθεί και να τονισθεί, επίσης, ότι το Σύνταγμα αυτό έχει μέχρι σήμερα υποστεί ήδη 16 αναθεωρήσεις. Έχει, πάντως, κάποια συμβολική σημασία το ότι σήμερα, ο 93χρονος ηγέτης του πραξικοπήματος του ’80, στρατηγός Κενάν Εβρέν, περνά τον πολύ ελεύθερο χρόνο του σε θερινή κατοικία στη Μεσόγειο, ασχολούμενος με τη… ζωγραφική.

Δεδομένου δε ότι η ισλαμική τουρκική κυβέρνηση του ΑΚΡ θα αντιμετωπίσει βουλευτικές εκλογές μέχρι τον Ιούλιο του 2011, μια πιθανή ήττα της στο Δημοψήφισμα θα σημαίνει και την αντίστοιχη συντριβή της στις εκλογές αυτές και νίκη του κ. Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου και των λοιπών «μετακεμαλιστικών, λαϊκοκοσμικών δυνάμεων». Άλλωστε, ο ίδιος ο κ. Κιλιτσντάρογλου (ηγέτης Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος, C.H.P.) διακηρύσσει ότι: «Οι πρόωρες εκλογές είναι προ των πυλών. Αν μας εξουσιοδοτήσετε, θα πούμε “όχι” στις 12 Σεπτεμβρίου και θα διαβούμε το μονοπάτι για την αλλαγή της Τουρκίας και η Τουρκία θα αλλάξει».

Συνταγματική μεταρρύθμιση
Το συγκεκριμένο Δημοψήφισμα προτείνει μια συνταγματική μεταρρύθμιση, όπου το πιο σημαντικό άρθρο προς αναθεώρηση είναι αυτό που στοχεύει στην αναδιοργάνωση του δικαστικού συστήματος. Περιορίζει την εξουσία των στρατοδικείων, με τα πολιτικά δικαστήρια να δικάζουν τους πραξικοπηματίες και διευρύνει την εξουσία της Βουλής και του ισλαμιστή Τούρκου Προέδρου κ. Γκιουλ, στην επιλογή των μελών του Συμβουλίου των Δικαστών και των Εισαγγελέων. Ως γνωστόν, τα αντιπολιτευόμενα και ιδιαιτέρως το CHP και το MHP (Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος), μη διευκρινισθείσης ακριβώς της θέσεως του BDP (Κόμματος Δημοκρατίας και Ειρήνης) αρνούνται την προτεινόμενη αναθεώρηση. Συμφώνως προς τις δηλώσεις τους, το ισλαμικό Α.Κ.Ρ. πολιτικοποιεί το Δικαστικό Σώμα με την αναθεώρηση και κατασκευάζει «δικό του δικαιοδοτικό σύστημα». Σύμφωνα με τον Αναπληρωτή Καθηγητή Mustafa Aydin, «o K?l?? θεωρεί ότι η συζήτηση που έχει ανοίξει, με υπευθυνότητα κάποιων ατόμων συμπεριφερομένων ως «βασιλικότερα του βασιλέως», είναι απολύτως ανούσια.

Αναφέρει ότι δεν μπορεί να κατανοήσει, πώς θα και γιατί μια αύξηση των 11 μελών (και 2 Αναπληρωματικά) του Συνταγματικού Δικαστηρίου σε 17, όπως και μια αντίστοιχη αύξηση των υπαρχόντων 7 Μελών του Ανωτάτου Συμβουλίου Δικαστών και Εισαγγελέων (HSYK) σε 22, οι οποίες θα καταστήσουν περισσότερο αξιόπιστα και δημοκρατικά τα σώματα αυτά, αποτελούν για τις ομάδες αυτές των αντιδρούντων-αντιπολιτευομένων αρνητικές εξελίξεις! Ο Aydin, στο συγκεκριμένο κείμενό του, σαφώς αποδίδει στον K?l?? «φιλο-ισλαμιστικές» τάσεις.

Το τελευταίο προπύργιο…
Στη δημοσιευθείσα αιτιολογημένη απόφασή του πάντως, το Συνταγματικό Δικαστήριο θεωρεί ότι: «Η μεγάλη εμπλοκή της Εκτελεστικής Εξουσίας στο διορισμό των μελών των δικαστικών Οργάνων θα αποτελούσε θεμελιώδη παραβίαση των βασικών αρχών της Δικαιοσύνης». Πάντως, το Συνταγματικό Δικαστήριο δεν θεώρησε ότι οι προαναφερθείσες αυξήσεις των μελών των δύο Οργάνων (Συνταγματικού Δικαστηρίου και HSYK ) θα αποτελούσαν παραβίαση της Αρχής της Διακρίσεως των Εξουσιών. Μένει, όμως, αδιευκρίνιστο, ακόμα, το θέμα του πώς θα γίνεται αυτή η διεύρυνση: Από το ήδη υπάρχον Δικαστικό Σώμα, όπου πλειοψηφούν οι κοσμικο-λαϊκοί μετακεμαλιστές, ή από την ισλαμική τουρκική κυβέρνηση; Είναι πάντως σημαντικό να τονίσουμε ότι ο κ. Hasan Ger?eker, ο νυν Πρώτος Πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου της Τουρκίας, δηλώνει ότι: «Το νέο σύστημα καταργεί πλήρως την αρχή του διαχωρισμού των εξουσιών και έτσι εξαλείφεται η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης κατά ένα μεγάλο βαθμό».

Το Δημοψήφισμα της 12ης Σεπτεμβρίου είναι άκρως σημαντικό για τις γεωπολιτικές και γεωστρατηγικές ισορροπίες στην περιοχή διότι, εάν ο κ. Ερντογάν καταφέρει να κατισχύσει μέσω ενός εκλογικού σώματος, το οποίο θα εγκρίνει τις συνταγματικές αλλαγές που προτείνονται από το κόμμα του, τότε το τελευταίο προπύργιο του κοσμικού, νεο-κεμαλιστικού τουρκικού κράτους θα έχει καταρρεύσει. Ένα σχεδόν χρόνο πριν από τις γενικές εκλογές, ένα ισχυρό «ναι» στη μεταρρύθμιση των 26 άρθρων, ισοδυναμεί για τον Πρωθυπουργό Ερντογάν με ψήφο εμπιστοσύνης για την παράταση της οκταετούς παραμονής του στην εξουσία.

Η Τουρκία υπονομεύει Ελλάδα και Κύπρο στον αραβικό κόσμο
- Θεωρείτε ότι από το αποτέλεσμα της κάλπης δυνατόν να υπάρξουν οποιεσδήποτε ανατροπές και πιθανές επιπτώσεις, και ποιες, για την Ελλάδα και για το Κυπριακό; Ενδέχεται να επηρεάσει τη λεγόμενη πολυδιάστατη τουρκική εξωτερική πολιτική, όπως αυτή κωδικοποιήθηκε και εκδιπλώνεται υπό την καθοδήγηση του Αχμέτ Νατβούτογλου;

Εκτιμώ ότι ο κ. Ερντογάν θα κερδίσει το σημερινό στοίχημα. Αυτό θα ενισχύσει ιδιαίτερα τη θέση της Τουρκίας στον ισλαμικό κόσμο και ιδιαίτερα στον Οργανισμό Ισλαμικής Διάσκεψης. Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα με διεθνείς συμμετοχές σε διεθνείς εγκύρους θεσμούς συλλογικής ασφαλείας (ΝΑΤΟ, ΟΑΣΕ), όπως και μέλος της Ε.Ε., η οποία έχει δικαίως την εμπιστοσύνη του Αραβο-μουσουλμανικού κόσμου, στο βαθμό που δεν της την αποστερεί με ταχείς ρυθμούς η Άγκυρα, μέσω των παρεμβάσεών της στη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ισλαμικής Διασκέψεως, όπου έχει κατακτήσει τη θέση του Γενικού Γραμματέως του Οργανισμού, διά του Τούρκου Καθηγητού Εκλεμεντίν Ιχσάνογλου, από το 2005. To ίδιο διπλωματικό καταπίστευμα απολαμβάνει και η Κύπρος από τον Αραβο-μουσουλμανικό κόσμο.

Πρέπει, όμως, να λάβουμε σοβαρά υπόψη το μεθοδικά ανθελληνικό έργο του καθηγητού κ. Ιχσάνογλου στον Ο.Ι.Δ., το οποίο συνίσταται και στην έκδοση ψηφισμάτων από τις Συνόδους ΥΠΕΞ του Οργανισμού, τα οποία ομιλούν για «Τούρκους της Δυτικής Θράκης», για καταπίεση των «τουρκικών μειονοτήτων της Δυτικής Θράκης, της Κω και της Ρόδου», για επίσημη αναγνώριση των «Τούρκων μουφτήδων της τουρκικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης», για «διαχείριση των τουρκικών μουσουλμανικών βακουφιακών περιουσιών στη Δυτική Θράκη» από τους «εκλεγμένους Τούρκους» μουσουλμάνους μουφτήδες, κατακρίνει το έργο της Ελληνικής Δικαιοσύνης, καταγγέλλοντας εν πολλοίς ως παράνομη και καταχρηστική την απόφαση του Αρείου Πάγου, να μην αναγνωρίσει επιστημονικό σύλλογο «Τούρκων Επιστημόνων της Δυτικής Θράκης». Μάλιστα «προειδοποιεί» την ελληνική κυβέρνηση, εν όψει της εφαρμογής του «Καλλικράτη», να προσέξει «να μη βλάψει την αντιπροσωπευτική εκπροσώπηση των Τούρκων μουσουλμάνων της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης» και άλλα παρόμοια θαυμαστά, θρασύτατα και απίθανα!

Αυτά συμβαίνουν με την επίσημη καθοδήγηση του Γ.Γ του Ο.Ι.Δ. Τούρκου Καθηγητού κ. Ιχσάνογλου. Πριν, όμως, από την ύπαρξη του Τούρκου συναδέλφου στο αξίωμα του Γ.Γ., και μάλιστα από το 1979, ο Ο.Ι.Δ. ανεγνώρισε επισήμως και «ομοφώνως» ως μέλος του το ψευδοκράτος του Αττίλα, ως «κράτος παρατηρητή/observer state» (!) με την ονομασία: «Τurkish Cypriot State»! Μεταφέρω επακριβώς την ονομασία στα Αγγλικά, όπως έγινε δεκτό από τα πενήντα επτά (57) εν συνόλω, φιλικά κατά τα άλλα, προς τον Ελληνισμό, αραβομουσουλμανικά κράτη μέλη του Ο.Ι.Δ. Και φυσικά, των Παλαιστινίων συμμετεχόντων, με το καθεστώς του «κράτους-πλήρους μέλους» του Ο.Ι.Δ. με την ονομασία «State of Palestine».

Αναξιόπιστη σύμμαχος…
Όλα τούτα όμως συνέβησαν εις βάρος του Κυπριακού Ελληνισμού, πριν ακόμα στεγνώσει καλά-καλά το αίμα των 4.000 νεκρών Ελληνοκυπρίων από το ξίφος του Αττίλα, με 200.000 πρόσφυγες στα αντίσκηνα, και πριν ακόμα τολμήσει και ο ίδιος ο Ντενκτάς να ανακηρύξει την «Τουρκική Δημοκρατία της Βορείου Κύπρου». Αυτά, η «φίλη», γείτων και «σύμμαχος» Τουρκία, τα επέτυχε διά μυστικής διπλωματίας εις βάρος του Ελληνισμού και με μοχλό, δυστυχώς, τα - παρασυρθέντα αλλά οπωσδήποτε φιλικώς προσκείμενα προς τον Ελληνισμό - αραβομουσουλμανικά κράτη του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης!

Από την άλλη πλευρά, η κατάσταση αυτή δεν ενθουσιάζει το Τελ Αβίβ ούτε την Ουάσινγκτον, η οποία αντιλαμβάνεται αργά, αλλά σταθερά, ότι η Τουρκία δεν μπορεί πλέον να θεωρείται μια αξιόπιστη σύμμαχος. Ο ρόλος της Ελλάδος και της Κύπρου στο σημείο αυτό μπορεί να μετριάσει την ένταση η οποία θα προκύψει από το διαφαινόμενο διπλωματικό χάσμα και να διασφαλίσει την ειρήνη στην περιοχή. Εδώ χρειάζεται ορθοφροσύνη, οργάνωση, μέθοδος και μετριοπάθεια από την Αθήνα και τη Λευκωσία. Τέτοια momenta σπανίζουν στη διπλωματική ιστορία και πρέπει να αξιοποιούνται, για τη σταθερότητα στην περιοχή.
ΣΗΜΕΡΙΝΗ

Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/09/blog-post_4824.html#ixzz0zJWX52VF

Χωρίς βίζα οι Tούρκοι στα νησιά μας

Σε επικίνδυνες μεθοδεύσεις για τον εξευμενισμό της Τουρκίας, που ενδεχομένως να οδηγήσουν σε ανεξέλεγκτες εξελίξεις, προχωρά η Αθήνα. Τα λόγια του εκπροσώπου τύπου του ΥΠΕΞ στη διάρκεια της ενημέρωσης των διπλωματικών συντακτών και μετά από ερώτηση του δημοσιογράφου Νίκου Μελέτη για τη συνάντηση του αν. ΥΠΕΞ Δημήτρη Δρούτσα με τον τούρκο ομόλογό του, αναδεικνύουν το ρίσκο που κάποιοι στην Ελλάδα αναλαμβάνουν:

«Συζήτησαν επίσης το ζήτημα της πραγματοποίησης μονοήμερων εκδρομών από τα τουρκικά παράλια προς τα ελληνικά νησιά. Είναι κάτι το οποίο μας έχει απασχολήσει, ανταποκρινόμενοι και σε αιτήματα που προέρχονται από την Τοπική Αυτοδιοίκηση στα νησιά μας.

Είναι ένα ζήτημα που μας ενδιαφέρει και δεν έχει να κάνει μόνο με την Τουρκία, ουσιαστικά μιλάμε για την παροχή της δυνατότητας πραγματοποίησης μονοήμερων εκδρομών για πολίτες όλων των χωρών, όχι μόνο των Τούρκων, ώστε να μπορούν να έρθουν χωρίς θεώρηση στα ελληνικά νησιά για μία μέρα οργανωμένα».

Υπονομεύεται η ασφάλειά μας

Ακολούθησε ερώτηση εκ μέρους του δημοσιογράφου Νίκου Χιδίρογλου: «Να επανέλθω σ' ένα θέμα το οποίο θέσατε εσείς, των μονοήμερων εκδρομών άνευ θεωρήσεως από την Τουρκία.

Πρώτον: Έχουν ληφθεί κ. Εκπρόσωπε υπ' όψιν από την ελληνική Κυβέρνηση όλες οι παράμετροι εθνικής ασφαλείας, δεδομένου ότι σ' αυτά τα νησιά υπάρχουν, όπως γνωρίζετε εδώ και πάρα πολλά χρόνια, ελληνικοί στρατιωτικοί σχηματισμοί;

Δεύτερον: Έχει λάβει υπ' όψιν του το Υπουργείο Εξωτερικών ότι με το να επιτρέψει τις μονοήμερες εκδρομές άνευ θεωρήσεως στην Ελλάδα, ουσιαστικά θα ενισχύσει το μεταναστευτικό ρεύμα προς τη χώρα μας, δεδομένου ότι πολλές φορές εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι πολίτες οι οποίοι έχουν δικαίωμα να ταξιδέψουν στην Τουρκία άνευ θεώρησης θα έρθουν στην Ελλάδα πιθανόν»;

Ξέχασαν τα καμένα δάση μας και την Τσιλέρ...

Η απάντηση του εκπροσώπου του ΥΠΕΞ, ήταν η κάτωθι: «Εφ' όσον όντως προχωρήσουμε σε κάτι τέτοιο, μιλάμε για ένα πλαίσιο που θα είναι πολύ αυστηρά καθορισμένο, θα παρέχει όλες τις δικλείδες ασφαλείας, προκειμένου να αποτρέψουμε τη λαθρομετανάστευση γιατί είναι κορυφαία προτεραιότητα για την Ελλάδα να εμποδίσει τη συνέχιση αυτού του σύγχρονου δουλεμπορίου και για λόγους ανθρωπιστικούς, αλλά και για λόγους δημόσιας τάξης. Δεν θα πρέπει να συγχέουμε τα δύο, είναι πολύ διαφορετικά πράγματα. Μιλάμε για μια διαδικασία που θα είναι αυστηρά ελεγχόμενη και θα εξασφαλίζει ότι δεν θα υπάρχει καμία τέτοια περίπτωση. Είναι κάτι που δοκιμάστηκε στο παρελθόν και δοκιμάστηκε με καλά αποτελέσματα, δεν υπήρξαν προβλήματα και πιστεύουμε ότι πρέπει να το ξαναδοκιμάσουμε, υπάρχουν και τα νομικά επιχειρήματα, αλλά και ο τρόπος για να το πετύχουμε».

Τα παραπάνω, αναδεικνύουν την ανευθυνότητα της κυβέρνησης. Την ώρα που οι αλλοδαποί από τις χώρες του Μαγκρέπ πλημμυρίζουν τη χώρα μας διαπράττοντας ειδεχθή εγκλήματα και εισερχόμενοι από την Τουρκία, η κυβέρνηση τους δίνει άλλη μια "εναλλακτική" εισόδου από την Τουρκία (όπου Μαροκινοί, Αλγερινοί και Τυνήσιοι, ταξιδεύουν άνευ θεώρησης). Παράλληλα, ο κίνδυνος για κατασκοπία και δολιοφθορές εις βάρος των στρατιωτικών μας σχηματισμών στα νησιά μας, αυξάνεται κατακόρυφα. Όπως και ο κίνδυνος εμπρησμών...

ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕς ΤΗς ΑΛΒΑΝΙΑς ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ

«Αδέλφια, σας υπόσχομαι ότι έπειτα από ένα χρόνο εμείς όλοι μαζί θα γιορτάσουμε στην Ηγουμενίτσα όπως οι πρόγονοί μας», δήλωνε γεμάτος περηφάνια ο Ντασαμίρ Ταχίρι, βουλευτής του αλβανικού κόμματος PDU που υποστηρίζει «τα δικαιώματα των Τσάμηδων», σε ένα ακόμα εθνικιστικό παραλήρημα κατά τη διάρκεια του «4ου Φεστιβάλ Τραγουδιού και Χορού για την Τσαμουριά» στους Αγ. Σαράντα πριν από λίγες μέρες. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο αρχηγός του κόμματος Σ. Ιντρίζι ορκιζόταν «στους τάφους των θυμάτων ότι η Τσαμουριά είναι δική μας και πολύ σύντομα θα επιστρέψουμε σ’ αυτήν…». Μάλιστα, μετά το τριήμερο φεστιβάλ, οργανώθηκε πορεία με πούλμαν και αυτοκίνητα στα ελληνοαλβανικά σύνορα, όπου είχε στηθεί εξέδρα για την εκδήλωση για «θύματα της ελληνικής γενοκτονίας»!

Επίσημος υποστηρικτής του Φεστιβάλ ήταν η σύζυγος του Αλβανού πρωθυπουργού Σαλί Μπερίσα και το υπουργείο Πολιτισμού της χώρας, γεγονός που προσδίδει τη δική του αξία όσον αφορά στη στάση της αλβανικής Πολιτείας στο ανύπαρκτο ουσιαστικά αυτό θέμα. Θέμα για το οποίο τα τελευταία χρόνια, ολοένα και μεγαλύτερη είναι η παρέμβαση του επίσημου κράτους της γείτονος. Είναι η συνέχεια μιας σειράς προκλήσεων που κλιμακώνονται τα τελευταία χρόνια. Δεν είναι τυχαία, για παράδειγμα, η ανακήρυξη, μετά από ομόφωνη απόφαση της αλβανικής Βουλής, της 27ης Ιουνίου ως «ημέρα Γενοκτονίας των Τσάμηδων». Ούτε η ίδρυση του «Συνδέσμου της Τσαμουριάς», μιας 100μελούς άτυπης Βουλής, που έγινε μέλος της «οργάνωσης υπο-αντιπροσωπευμένων λαών» του ΟΗΕ το 1995. Οι Τσάμηδες, μάλιστα, διατείνονται ότι διαθέτουν τον απελευθερωτικό στρατό της Τσαμουριάς (UCC – Ushtria Nacionalclirimtare e Chameria) «με σκοπό την απελευθέρωση των εδαφών που τους ανήκουν».

Στόχος ορισμένων είναι η δημιουργία της «Μεγάλης Αλβανίας» και για να το πετύχουν αυτό δρουν μελετημένα και με τη συμπαράσταση και οικονομική στήριξη των Αλβανών της Διασποράς.

Πριν από λίγες βδομάδες το «Αλβανικό Μέτωπο για την Εθνική Ολοκλήρωση» με συμμετέχοντες Αλβανούς από τα Σκόπια, το Μαυροβούνιο, το Κόσσοβο και την Αλβανία συνεδρίασε στη Χιμάρα και εξέδωσε ψήφισμα υπέρ της «Μεγάλης Αλβανίας», σε μια συνέλευση που πραγματοποιήθηκε από οπλισμένους άνδρες οι οποίοι δεν παρέλειψαν να προκαλέσουν τους κατοίκους της Χιμάρας επιδεικνύοντας τα όπλα και γράφοντας συνθήματα. Αν σ’ αυτά προσθέσουμε και τον εκρηκτικό μηχανισμό που εξερράγη -ευτυχώς χωρίς θύματα- στην είσοδο του σπιτιού του δημάρχου της Χιμάρας και προέδρου της «Ομόνοιας», Βασίλη Μπολάνου, προκύπτει ξεκάθαρα το συμπέρασμα πως οι γείτονές μας, με τις προκλητικές αλλεπάλληλες ενέργειές τους, προσπαθούν ανά τακτά διαστήματα να φέρνουν στην επιφάνεια το ζήτημα, στο ευρύτερο πλαίσιο της επαναδιαπραγμάτευσης των σχέσεων των δύο χωρών.

«Δεν είναι αμελητέο το γεγονός ότι ο κ. Μπερίσα όχι μόνο δεν αποτρέπει τέτοιες κινήσεις, αλλά σιωπηρά φαίνεται να τις υποθάλπει για λόγους και εσωτερικών ισορροπιών και για λόγους προσωπικής στρατηγικής, καθώς επιδιώκει να συνδέσει την πρωθυπουργία του με την ευρωατλαντική ενσωμάτωση της Αλβανίας, αλλά και την προώθηση της εθνικής ολοκλήρωσης των Αλβανών», εξηγεί στον «Α.Τ.» ο Φάνης Μαλκίδης, δρ Κοινωνικών Επιστημών του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.

«Είναι γεγονός ότι το ζήτημα αυτό αποτελεί για την αλβανική πλευρά θέμα που ξεπερνά τις εσωτερικές του διαστάσεις και συνδέεται άμεσα με την εξωτερική πολιτική, αν θυμηθούμε τις παραστάσεις στους Ελληνες προέδρους της Δημοκρατίας το 2000 και το 2005. Η στάση των κατά καιρούς αλβανικών κυβερνήσεων οι οποίες θέτουν το ζήτημα στην ελληνική πλευρά θεωρώντας ότι υφίστανται και στις διαστάσεις του, απόδοση περιουσιών και ιθαγένειας, αποζημιώσεις και επιστροφή των Τσάμηδων στην Ελλάδα, δεν αποτελεί απλώς διαχείριση ενός θέματος για λόγους εσωτερικής συνοχής, την περίοδο μάλιστα που είναι στο προσκήνιο το μέλλον των αλβανικών πληθυσμών στα Βαλκάνια», τονίζει.

Σε ό,τι αφορά το ζήτημα των περιουσιών, οι εκτιμήσεις του Αλβανικού Γραφείου Μεσολαβήσεων, αναφέρει ότι οι περιουσίες των Τσάμηδων είναι περίπου ένα δισεκατομμύριο δολάρια, ενώ με βάση με το «Σύνδεσμο της Τσαμουριάς» η αξία των περιουσιών στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν 340 εκατομμύρια δολάρια, με σημερινή αξία 2,5 δισ. δολάρια.

«Οι εξελίξεις αυτές θα πρέπει να αφυπνίσουν το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών και τόσο σε διμερές επίπεδο όσο και στο πλαίσιο της Ε.Ε.», εκτιμά ο κ. Μαλκίδης. «Η Αθήνα οφείλει να θέσει όλα αυτά τα ζητήματα και να απαιτήσει την επίσημη αποκήρυξη και οριστική εγκατάλειψη του αλυτρωτισμού αυτού του είδους, ως βασική προϋπόθεση για τις ομαλές ελληνοαλβανικές και ευρωαλβανικές σχέσεις».

ΜΕ ΘΕΤΙΚΗ... ΚΑΧΥΠΟΨΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ Η Ε.Ε. ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΠΙΚΥΡΩΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ

«Ευρωσύνταγμα» α λα Τούρκα

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ

Η διπλή προσπάθεια στην οποία αποδύεται η Αγκυρα τα τελευταία χρόνια, να αλλάξει και προς τα έξω, δηλαδή την εξωτερική της πολιτική, και από μέσα, δηλαδή το κεμαλικό κράτος και τους μηχανισμούς εξουσίας των στρατιωτικών, προκαλεί ανάμικτα συναισθήματα στη Δύση.

Την Κυριακή οι Τούρκοι θα ψηφίσουν για την αναθεώρηση διατάξεων του Συντάγματός τους. Η Ευρώπη σκύβει με περίσκεψη πάνω από τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που επιχειρεί ο Ταγίπ Ερντογάν. Εν πρώτοις, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κρίνει ότι η τουρκική κυβέρνηση κινείται «προς τη σωστή κατεύθυνση», εξασφαλίζοντας ευρωπαϊκό διαβατήριο στον Τούρκο πρωθυπουργό και το δημοψήφισμά του.

Επιφυλακτικός ο Λι

Ο Ευρωπαίος επίτροπος αρμόδιος για τη διεύρυνση, Μάικλ Λι, απαντώντας σε επιστολή Τούρκων διανοουμένων, επισήμανε ότι πολλές από τις νέες διατάξεις θα βελτιώσουν τη λειτουργία του δικαστικού συστήματος και θα περιορίσουν τις εξουσίες της στρατιωτικής Δικαιοσύνης. Δεν διστάζει όμως στην απάντησή του -που περιήλθε στην κατοχή του Γαλλικού Πρακτορείου- να εκφράσει επιφυλάξεις, λέγοντας ότι «μόνο η προσαρμοσμένη στο ευρωπαϊκό κεκτημένο εφαρμογή των διατάξεων θα εγγυηθεί την ανεξαρτησία του θεσμού της Δικαιοσύνης».

Μία από τις διατάξεις που καθιστά τον Λι καχύποπτο, και έχει ξεσηκώσει και πολύ κόσμο στην Τουρκία, που κατηγορεί την κυβέρνηση ότι προσπαθεί να χειραγωγήσει τη Δικαιοσύνη, είναι εκείνη που προβλέπει ότι του Ανωτάτου Συμβουλίου Δικαστών και Εισαγγελέων θα προεδρεύει ο εκάστοτε υπουργός Δικαιοσύνης. Διάκριση εξουσιών α λα τούρκα.

Για τους επίδοξους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς της Τουρκίας, διεθνές θινκ-τανκ (πείτε το ομάδα σοφών, πείτε το δεξαμενή σκέψης) μας συμβουλεύει να απαλλαγούμε από στερεότυπα και προκαταλήψεις όταν αξιολογούμε την εξωτερική πολιτική της Αγκυρας σε Ιράν και Ισραήλ. Η μη κυβερνητική οργάνωση (International Crisis Group), που μελετά τις κρίσεις παγκοσμίως, συστήνει να μην αντιμετωπίζουμε την τουρκική διπλωματία μονοδιάστατα, με μόνο κριτήριο αν αυτή είναι φιλοδυτική ή φιλοευρωπαϊκή.

Επισημαίνει ακόμη, το θινκ τανκ, ότι λόγω της γειτνίασης της Τουρκίας με τη Μ. Ανατολή, η τακτική της και οι διπλωματικοί ελιγμοί της μοιραία επηρεάζονται από θέματα ασφαλείας και οικονομικής επέκτασης στην περιοχή. Ακόμη, ότι η αποτροπή του Ιράν από το στρατιωτικό πυρηνικό του πρόγραμμα (πάντα κατά τη ΜΚΟ) και η ανακούφιση του χειμαζόμενου πληθυσμού της Γάζας, είναι στόχοι που υιοθετούνται και από πολλές δυτικές δυνάμεις.

Την έξωθεν καλή μαρτυρία επιχειρεί να συγκεντρώσει ο Ερντογάν για να αλλάξει το Σύνταγμα της χώρας του. Με αρκετή προς το παρόν επιτυχία. *

Εκτουρκισμός της Μειονότητας

Ένα πάγιο αίτημα της Άγκυρας σχετικά με την Ελληνική Μουσουλμανική Μειονότητα φαίνεται πως ικανοποίησε το υπουργείο Παιδείας καθώς κλείνει με απόφασή του η Ελληνική Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία της Θεσσαλονίκης, στην οποία εκπαιδεύονται δάσκαλοι για τα μειονοτικά σχολεία της Θράκης. Εισηγήτρια της απόφασης φέρεται ότι είναι η ειδική γραμματέας του υπουργείου Παιδείας Θάλεια Δραγώνα, κατόπιν αιτήματος της αυτοαποκαλούμενη «Συμβουλευτικής Επιτροπής της Τουρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης» στη διάρκεια ειδικής ημερίδας που διοργανώθηκε από την ειδική γραμματέα στην Κομοτηνή.

Συγκεκριμένα, όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα Πρώτο Θέμα, ζητήθηκε από το υπουργείο Παιδείας η αντικατάσταση της Ειδικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης, στην οποία εισάγονται μουσουλμάνοι-μέλη της μειονότητας της Θράκης, από μια παιδαγωγική σχολή πανεπιστημιακού επιπέδου τετραετούς φοίτησης, όπου θα εκπαιδεύονται αποκλειστικά και μόνο μουσουλμάνοι που θέλουν να γίνουν δάσκαλοι στα μειονοτικά σχολεία.

Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης η ειδική γραμματέας του υπουργείου Παιδείας απλώς παρακολουθούσε τις καταγγελίες των εγκαθέτων της Αγκυρας έναντι του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, προκαλώντας τις έντονες αντιδράσεις στους εκπαιδευτικούς της περιοχής. Μερίδα της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης, δε, έφτασε στο σημείο να χαρακτηρίσει «αυθαίρετο οικοδόμημα» την Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία! Σημειώνεται ότι για την αναβάθμιση της σχολής κανένας δεν έχει αντίρρηση, η οποία μέχρι σήμερα λειτουργεί στη Θεσσαλονίκη και όλα τα μαθήματα διδάσκονται στα ελληνικά. Φυσικά διδάσκεται και η τουρκική γλώσσα.

Υστερα από αυτή την ημερίδα το υπουργείο Παιδείας έσπευσε να την κλείσει, τουλάχιστον για φέτος, χωρίς να είναι γνωστό τι θα γίνει τα επόμενα χρόνια. Αυτό το ερώτημα τίθεται από τους εκπαιδευτικούς της περιοχής προς το υπουργείο Παιδείας. Δηλαδή, αν θα βάλει οριστικά τέλος στην Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία της Θεσσαλονίκης, που παρά τα προβλήματά της βγάζει εκπαιδευτικούς για τα μειονοτικά σχολεία. Οπως λένε, με το «λουκέτο» στη σχολή είναι να σαν να ικανοποιείται το αίτημα για τουρκόφωνους δασκάλους που θα διδάσκουν την τουρκική γλώσσα, αποδεχόμενοι την ελλιπή εκπαίδευση από την Ελλάδα.

Από την πλευρά τους οι πανεπιστημιακοί αντιδρούν, θεωρώντας περίεργο το αίτημα για μη διεξαγωγή ακαδημαϊκού έτους, που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο δημιουργίας άλλου πανεπιστημίου. Ο ιστορικός αναλυτής Νεκτάριος Δαπέργολας τονίζει: «Θέλουν να ελέγχουν την όλη διαδικασία, δηλαδή την παραγωγή δασκάλων, και στη συνέχεια την εκπαιδευτική διαδικασία στα μειονοτικά σχολεία, τη διαδικασία επιμόρφωσης αλλά και τους διορισμούς». Και ο εκπαιδευτικός υπογραμμίζει: «Θέλουμε δημόσια σχολεία με δασκάλους που θα μαθαίνουν στους μαθητές την ελληνική γλώσσα και παράλληλα θα διδάσκεται η τουρκική γλώσσα, όπου απαιτείται ως μητρική, σαν γλωσσικό μάθημα».

Τουρκία: Άρθρο της "Taraf" για το πογκρόμ του 1955

Μακροσκελές άρθρο με αφορμή την επέτειο των Σεπτεμβριανών του 1955 στη Κωνσταντινούπολη «φιλοξενείται» στην τουρκική εφημερίδα «Taraf».

«Τα γεγονότα της 6ης προς 7η Σεπτεμβρίου ήταν κατόρθωμα του κράτους της Εργκενεκόν», σχολιάζει η εφημερίδα, αλλά δεν αποκλείει την εμπλοκή των Βρετανών «που ήθελαν να προκαλέσουν αναστάτωση».

«Πρόκειται για μια μελανή μέρα, κατά την οποία έγιναν επιθέσεις και καταστροφές εναντίον των μειονοτήτων και πρώτα εναντίον των Ρωμιών», δημοσιεύει η «Taraf» και παραθέτει χρονικό -με σχόλια- των γεγονότων, που οδήγησαν στο πογκρόμ.

«Η ιστορία ξεκίνησε την 6η Σεπτεμβρίου του 1955, όταν ο κρατικός ραδιοσταθμός μετέδωσε ότι εξερράγη βόμβα στο σπίτι του Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη. Ακολούθησε δεύτερο παράρτημα της εφημερίδας EKSPRES στην Κωνσταντινούπολη, που διατύπωνε τον ίδιο ισχυρισμό ως "είδηση" στην πρώτη σελίδα. Ενώ αυτή η ίδια η εφημερίδα είχε κυκλοφορία 20 - 30.000 φύλλα, το παράρτημα, που εξέδωσε, τυπώθηκε σε 290.000», γράφει η «Taraf» και συνεχίζει:

«Μετά την έκδοση του παραρτήματος πλήθη κατευθυνόμενα από τον Σύνδεσμο "Η Κύπρος είναι Τουρκική" με ρόπαλα και παρόμοια αντικείμενα συναντήθηκαν στην πλατεία του Ταξίμ και άρχισαν να προχωρούν στη Λεωφόρο Ανεξαρτησίας. Τα σπίτια των Ρωμιών είχαν σημαδευτεί νωρίτερα με κόκκινους σταυρούς. Αυτά τα σπίτια, τα καταστήματα και όλοι οι χώροι, που έφεραν ταμπέλες με ξένες ονομασίες, λεηλατήθηκαν» αναφέρεται.

«Οι ενέργειες αυτές έγιναν ταυτόχρονα σε 52 συνοικίες της Κωνσταντινούπολης, στη Σμύρνη και τα Πριγκηπονήσια και πολλοί ιστορικοί χώροι μετατράπηκαν σε ερείπια. Η λεωφόρος του Πέρα είχε γεμίσει από εμπορεύματα των καταστημάτων, που λεηλατήθηκαν. Στα νεκροταφεία ανοίχθηκαν ακόμη και οι τάφοι των Ρωμιών και βγήκαν έξω οι σοροί» προστίθεται.

Ο τότε βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος, Αλέξανδρος Χατζόπουλος, του οποίου το σπίτι είχε λεηλατηθεί, κατέθεσε ότι εκείνο το βράδυ με σκάφη έφθασαν στην Πρίγκηπο περίπου 300 άτομα, τα οποία στη συνέχεια κατέστρεψαν κάτω από τα βλέμματα της Αστυνομίας τα σπίτια των Ρωμιών.

«Οι στρατιωτικές μονάδες και η Αστυνομία, που ήξεραν ότι θα ξεσπάσουν γεγονότα, δεν επενέβησαν. Την πρώτη ημέρα δεν έγινε καμία ανακοίνωση από την κυβέρνηση και ενώ τη νύχτα κηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος, το πρωί ήρθη και επιβλήθηκε πάλι τη νύχτα της επομένης. Ο στρατός, ο οποίος απλώς παρακολουθούσε τα γεγονότα, τελικά παρενέβη στο τέλος της δεύτερης ημέρας. Όταν στις 7 Σεπτεμβρίου κηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος, τότε ήρθε στο φως και η εικόνα των όσων έγιναν» λέει η εφημερίδα.

ΟΡΙΑΚΗ ΚΑΙ ΚΡΙΣΙΜΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Οριακά είναι τα πράγματα σχετικά με το δημοψήφισμα, που θα διεξαχθεί την προσεχή Κυριακή στην Τουρκία, για την πρόσφατη συνταγματική αναθεώρηση. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι όποιο και να είναι το αποτέλεσμα, η διαφορά θα είναι ελάχιστη. Το αποτέλεσμα θα επηρεάσει τις εξελίξεις, αφού τα πολιτικά κόμματα έχουν μετατρέψει την όλη διαδικασία σε εφ΄όλης της ύλης αντιπαράθεση.

Η αναθεώρηση σχετίζεται με τη σύνθεση και τον τρόπο εκλογής των μελών του Συνταγματικού Δικαστηρίου και του Ανώτατου Συμβουλίου Δικαστών Εισαγγελέων, την άρση του άρθρου του συντάγματος που απαγορεύει τη δικαστική προσφυγή εναντίον των πραξικοπηματιών του 1980, ενώ προβλέπει τη θεσμοθέτηση του δικαιώματος ατομικής προσφυγής στο Συνταγματικό Δικαστήριο.

Από την πρώτη στιγμή της κοινοβουλευτικής διαδικασίας περί συνταγματικής αναθεώρησης, η υπόθεση πήρε τη μορφή στοιχήματος μεταξύ συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης. Η τελευταία κατηγορεί την κυβέρνηση για προσπάθεια άλωσης της δικαστικής εξουσίας κι αυτό, επειδή ειδικά στο Συμβούλιο Δικαστών Εισαγγελέων, θα παραμείνει πρόεδρος ο υπουργός Δικαιοσύνης, ενώ κάποια από τα μέλη θα ορίζονται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η κυβέρνηση επιχειρεί να ταυτίσει την αναθεώρηση με ένα πνεύμα «αντιμιλιταριστικό» και χρησιμοποιεί επιχειρηματολογία αντιχουντική. Εξάλλου, η 12η Σεπτεμβρίου που είναι η ημερομηνία του δημοψηφίσματος, είναι και η μέρα κατά την οποία είχε επιβληθεί το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Τουρκία το 1980.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δήλωσε σήμερα ότι περιμένει να υπερισχύει το «ναι» με ποσοστό 55%. Το ίδιο ποσοστό, αλλά για επικράτηση του «όχι» προβάλλει ο ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου.

Τις τελευταίες μέρες είδαν το φως της δημοσιότητας τρεις δημοσκοπήσεις, οι οποίες δίνουν στο «ναι» ποσοστά 57%, 54% και 51%. Όλα δείχνουν ότι το αποτέλεσμα θα κριθεί από το τμήμα εκείνο των ψηφοφόρων, οι οποίοι δεν θα ψηφίσουν ως οπαδοί κάποιου κόμματος. Πρόκειται για τους αναποφάσιστους. Το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων, όμως, έχει ήδη αποφασίσει με βάση την κομματική προτίμηση, που έχει ο καθένας. Αυτό ευνοήθηκε από τη στάση των πολιτικών αρχηγών, οι οποίοι πραγματοποίησαν κυριολεκτικά προεκλογική εκστρατεία, κάτι σαν να επρόκειτο για γενικές εκλογές.

Το αποτέλεσμα της Κυριακής θα καθορίσει τα δεδομένα, τα οποία θα διαμορφώσουν στη συνέχεια τις συνθήκες της πορείας προς τις βουλευτικές εκλογές. Αυτές κανονικά πρόκειται να διεξαχθούν το καλοκαίρι του 2011.

Ταυτόχρονα, θα επηρεαστεί και η δεδηλωμένη τάση της κυβέρνησης Ερντογάν για σύνταξη νέου συντάγματος μετά τις βουλευτικές εκλογές. Τέλος, ο χώρος της οικονομίας αποτελεί άλλη μία παράμετρος, που πρέπει να συνυπολογιστεί. Η τουρκική αγορά, με δεδομένο το κλίμα που έχει διαμορφωθεί περί πιθανότερης επικράτησης του «ναι», εκδηλώνει αισιόδοξες τάσεις, όπως τα ρεκόρ ανόδου που σημειώνονται τις τελευταίες μέρες στο χρηματιστήριο της Κωνσταντινούπολης. Πράγμα που σημαίνει ότι σε περίπτωση που το αποτέλεσμα δεν επιβεβαιώσει τις προβλέψεις περί υπεροχής του «ναι», οι αντιδράσεις της αγοράς μπορεί να είναι και αρνητικές.

Η ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΝΑΔΥΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Είναι κοινό μυστικό στη διεθνή οικονομική πραγματικότητα ότι ο τομέας της ενέργειας παρουσιάζει ξεχωριστό ενδιαφέρον, ως απόρροια των έντονων ενεργειακών ανακατάξεων και της αυξημένης σπουδαιότητας του τομέα αυτού στην οικονομική ανάπτυξη και μεγέθυνση των χωρών.

Συγκεκριμένα «το συνολικό ύψος των επενδύσεων από ξένα συμφέροντα στον τομέα της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Τουρκία έχει φτάσει τις 15,1 δις λίρες, όπως αναφέρει μια πρόσφατα δημοσιευμένη έκθεση από το στρατηγικό κέντρο τεχνικής και οικονομικής έρευνας (STEAM). Εξήντα έξι έργα βρίσκονται σήμερα σε λειτουργία. Από αυτά, 22 είναι θερμοηλεκτρικά , ενώ τα υπόλοιπα 44 αφορούν υδροηλεκτρική ενέργεια και αιολική. Το συνολικό δυναμικό των έργων ανέρχεται σε 12.497 μεγαβάτ. Οι συνολικές επενδύσεις που έχουν αναληφθεί τόσο από εγχώριες όσο και από ξένες εταιρείες φτάνουν τα 10,62 δις λίρες για θερμοηλεκτρικούς σταθμούς, 2,49 δις λίρες για υδροηλεκτρικούς σταθμούς και 2 δις λίρες για σχέδια παραγωγής αιολικής ενέργειας. Οι επενδύσεις ξένων συμφερόντων ανήλθαν σε 6,7 δις λίρες σε θερμοηλεκτρικές εγκαταστάσεις».

Η ενεργειακή εξάρτηση της Τουρκίας από τους ξένους προμηθευτές αντιστοιχεί στο υψηλό ποσοστό του 72% στο σύνολο της ενεργειακής κατανάλωσης. Στο πλαίσιο της στρατηγικά σχεδιασμένης και αποτελεσματικά στοχευμένης ενεργειακής της πολιτικής η Τουρκία έχει ήδη αποφασίσει την κατασκευή ενός πυρηνικού σταθμού στο Άκκούγιου σε συνεργασία με τη ρωσική κυβέρνηση, όπως επισήμως συμφωνήθηκε. Το εν λόγω πυρηνικό εργοστάσιο θα διαθέτει τέσσερις ρωσικούς αντιδραστήρες και το συνολικό κόστος υπολογίζεται στα 20 δισεκατομμύρια δολάρια. Η παραγόμενη ισχύς υπολογίζεται στα 4.800 MW και αναμένεται να καλύψει το 14% των ενεργειακών αναγκών της Τουρκίας. Με αυτόν τον τρόπο η γειτονική χώρα επιδιώκει την απαγκίστρωσή της από τα ξένα συμφέροντα, ώστε να αποκτήσει πραγματικό πλεόνασμα ενεργειακής προμήθειας.

Σημαντικές προσπάθειες γίνονται και στην εξασφάλιση επαρκών αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου. Στην Τουρκία ανήκει το 40% των υδάτινων πόρων της Μαύρης Θάλασσας και έχει συμφωνηθεί ότι, αφού ολοκληρωθούν οι διεργασίες μελετών και ελέγχων εντοπισμού του ιδανικότερου σημείου στην Μαύρη Θάλασσα, το 2ο μεγαλύτερο τρυπάνι εξόρυξης πετρελαίου, νορβηγικής κατασκευής, θα εγκατασταθεί σε αυτό για να ξεκινήσουν οι διαδικασίες εξόρυξης του «μαύρου χρυσού». Εάν τελειώσει επιτυχώς η εξόρυξη του πετρελαίου της Μαύρης Θάλασσας, που συνιστά αναμφίβολα ένα μεγαλόπνοο αναπτυξιακό σχέδιο, πιστεύεται ότι η Τουρκία θα βρεθεί αυτόματα στην 15η θέση παγκοσμίως στην κατάταξη των χωρών με βάση τα πετρελαϊκά τους αποθέματα.

Διαπιστώνοντας από τα προαναφερθέντα στοιχεία την ενεργειακή ανάδυση της γειτονικής Τουρκίας, στο σημείο αυτό θα ήταν σκόπιμο να υπογραμμιστεί η ανάγκη να επιταχυνθούν οι αναγκαίες ενέργειες, παρακάμπτοντας κάποιες γραφειοκρατικές και χρονοβόρες διαδικασίες, για την αξιοποίηση των αποθεμάτων πετρελαίου και λοιπών πολύτιμων φυσικών πόρων που διαθέτει η Ελλάδα. Η ολοκλήρωση αυτού του εγχειρήματος θα βοηθούσε ιδιαίτερα στις μέρες μας μεσούσης της οικονομικής κρίσης που βιώνει η χώρα μας, καθώς θα απέφερε επιχειρηματικές συμφωνίες και συνεργασίες σε βαλκανικό, ευρωπαϊκό ή και διεθνές επίπεδο με ισχυρές εταιρείες του ενεργειακού χώρου, θα δημιουργούσε θέσεις απασχόλησης, μειώνοντας έτσι το αυξημένο ποσοστό ανεργίας που ταλανίζει το εργατικό δυναμικό και ειδικά τους νέους ανθρώπους και τελικά θα συντελούσε στην οικονομική ανάπτυξη, που αποτελεί το ζητούμενο για να εξέλθει η ελληνική οικονομία από την ύφεση.