counter

free counters

Τρίτη 6 Απριλίου 2010

Την Πέμπτη η υπογραφή της συνθήκης START


Οι πρόεδροι Ομπάμα και Μεντβέντεφ θα υπογράψουν τη συνθήκη μείωσης των πυρηνικών οπλοστασίων στην Πράγα.
Η νέα συνθήκη START για τη μείωση των πυρηνικών οπλοστασίων ΗΠΑ και Ρωσίας, θα υπογραφεί από τους προέδρους Μπαράκ Ομπάμα και Ντμίτρι Μεντβέντεφ το μεσημέρι της Πέμπτης στο Κάστρο της Πράγας, μετέδωσε σήμερα το πρακτορείο ειδήσεων της Τσεχίας, CTK, επικαλούμενο «διπλωματική πηγή».
Το πρόγραμμα της επόμενης αμερικανο-ρωσικής συνάντησης κορυφής αποφασίστηκε το Σαββατοκύριακο και θα ανακοινωθεί επισήμως τις προσεχείς ημέρες.
Σύμφωνα με το CTK, της υπογραφής της συμφωνίας θα προηγηθούν συνομιλίες των δυο ηγετών για διάφορα θέματα.
Ο Μεντβέντεφ αναμένεται στην Πράγα την Τετάρτη και το ίδιο βράδυ θα έχει συνομιλίες με τον Τσέχο ομόλογό του Βάτσλαβ Κλάους.
Ο Ομπάμα θα συναντηθεί το βράδυ της Πέμπτης με έντεκα ηγέτες της κεντρικής και της ανατολικής Ευρώπης, ενώ πριν αναχωρήσει για την Ουάσινγκτον την Παρασκευή το πρωί, θα έχει συνομιλίες με τον Βάτσλαβ Κλάους.

Δευτέρα 5 Απριλίου 2010

Μεξικό: «Μάταιος» ο «πόλεμος» κατά των ναρκωτικών σύμφωνα με μεγαλοστέλεχος συμμορίας


«Μάταιος» θα αποδειχθεί ο «πόλεμος» που διεξάγει η κυβέρνηση Καλδερόν κατά των καρτέλ των ναρκωτικών, δηλώνει στέλεχος μιας από τις ισχυρότερες συμμορίες.
Ο «πόλεμος» που διεξάγει η κυβέρνηση του συντηρητικού προέδρου Φελίπε Καλδερόν για να πατάξει το λαθρεμπόριο ναρκωτικών θ' αποδειχθεί μάταιος, ακόμα κι αν όλα τα αφεντικά των καρτέλ συλληφθούν ή σκοτωθούν, διότι στην παράνομη αυτή δραστηριότητα εμπλέκονται πλέον εκατομμύρια άνθρωποι, δήλωσε ο Ισμαέλ «ελ Μάγιο» Σαμπάδα, γνωστότερος ως το δεξί χέρι του πιο διαβόητου «νονού» του οργανωμένου εγκλήματος και πιο καταζητούμενου ανθρώπου στη χώρα, του Χοακίν «Ελ Τσάπο» ( «Κοντούλη» ) Γκουσμάν.
Σε συνέντευξή του στο εβδομαδιαίο περιοδικό Proceso, ο Σαμπάδα κατηγόρησε την κυβέρνηση Καλδερόν για την αύξηση της βίας που αποδίδεται στις συμμορίες που διακινούν ναρκωτικά, και υποστήριξε ότι ο συντηρητικός πρόεδρος παραπλανάται από συμβούλους του αν νομίζει ότι σημειώνεται «πρόοδος» .
«Μια μέρα θ' αποφασίσω να παραδοθώ στην κυβέρνηση για να μπορέσουν να με πυροβολήσουν. . . Θα με πυροβολήσουν και θα υπάρξει ένα κλίμα ευφορίας. Αλλά τελικά το ξέρουμε όλοι ότι δε θα αλλάξει τίποτα», είπε ο Σαμπάδα.
«Εκατομμύρια άνθρωποι είναι μπλεγμένοι στο πρόβλημα των ναρκωτικών. Πώς θα μπορούσαν να το υπερβούν; Για όλα τα αφεντικά που θα φυλακιστούν, θα σκοτωθούν ή θα εκδοθούν, υπάρχουν ήδη αντικαταστάτες» .
Τη συνέντευξη πήρε ο 84χρονος Χούλιο Σερέρ Γκαρσία, ιδρυτής και εκδότης του περιοδικού Προσέσο.
Η βία που επιρρίπτεται στην δράση των καρτέλ των ναρκωτικών έχει υπερδιογκωθεί τα τελευταία χρόνια, στοιχίζοντας τουλάχιστον 19.500 ζωές από το 2006, όταν ο πρόεδρος Καλδερόν ενέπλεξε το στρατό στις προσπάθειες πάταξης του οργανωμένου εγκλήματος.
Αναλυτές διατείνονταν, μετά το θάνατο του επικεφαλής ενός από τα ισχυρά καρτέλ, του Αρτούρο Μπελτράν Λέιβα, στα τέλη της περασμένης χρονιάς, ότι ο «πόλεμος κατά των ναρκωτικών» βρισκόταν επιτέλους σε καλό δρόμο κι έφερνε αποτελέσματα--αλλά οι τελευταίοι τρεις μήνες υπήρξαν οι αιματηρότεροι της διακυβέρνησης Καλδερόν, με κάπου 2.800 φόνους, περιλαμβανομένων αυτών πολλών παιδιών κι εφήβων.
Ο Σαμπάδα, 62 ετών, είναι από τους πιο καταζητούμενους ανθρώπους στο Μεξικό, αλλά δεν έχει συλληφθεί ποτέ παρότι υπάρχει σε βάρος του επικήρυξη ύψους 5 εκατ. δολαρίων.
Ο Σαμπάδα είπε ότι οι ισχυρισμοί περί του ότι ο Γκουσμάν είναι δισεκατομμυριούχος είναι ανοησίες. Αρνήθηκε να μιλήσει για το παρελθόν του ως λαθρέμπορος ναρκωτικών, είπε ότι περνά τον καιρό του ως κτηματίας, αλλά ομολόγησε πως φοβάται το ενδεχόμενο να περικυκλωθεί. «Πανικοβάλλομαι στη σκέψη ότι θα με κλείσουν κάπου. . . Δεν ξέρω αν θα είχα το κουράγιο να αυτοκτονήσω. Μ' αρέσει να νομίζω ότι θα το είχα» .

Βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας στην Ινγκουσετία


Δεύτερη έκρηξη συγκλόνισε την πόλη Καραμπουλάκ, της ρωσικής Ινγκουσετίας, στο Βόρειο Καύκασο, στο ίδιο σημείο που είχε σημειωθεί νωρίτερα άλλη έκρηξη από επίθεση αυτοκτονίας, στην οποία σκοτώθηκαν τουλάχιστον δύο αστυνομικοί, ανακοίνωσε εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικών.
Ένας αστυνομικός σκοτώθηκε από έκρηξη που σημειώθηκε στην πρώτη επίθεση αυτοκτονίας κοντά στο διοικητήριο της αστυνομίας στην πόλη Καραμπουλάκ, στην περιοχή της Ινγκουσετίας στο Βόρειο Καύκασο, ανακοίνωσε εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικών.
«Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας σημειώθηκε έξω από την αστυνομική διοίκηση της πόλης. Τουλάχιστον ένας αστυνομικός είναι νεκρός και αρκετοί ακόμα έχουν τραυματιστεί» δήλωσε ο εκπρόσωπος.
Οι εκρήξεις στο Καραμπουλάκ, που απέχει 20 χιλιόμετρα από την Μαγκάς, πρωτεύουσα της περιφέρειας έρχονται να προστεθεί στις βομβιστικές επιθέσεις που σημειώθηκαν μέσα στην εβδομάδα στη Μόσχα και στην περιοχή του Νταγκεστάν προκαλώντας το θάνατο 50 ανθρώπων.

Κυριακή 4 Απριλίου 2010

Έξοδος από την ύφεση για την τουρκική οικονομία το δ΄τρίμηνο του 2009 με ανάπτυξη 6%


Σάββατο 3 Απριλίου 2010 [ 21:03 ]
Η τουρκική οικονομία κατάφερε στο τελευταίο τρίμηνο του 2009 να βγεί από την ύφεση, για πρώτη φορά τα πέντε τελευταία τρίμηνα και μάλιστα με ρυθμό ανάπτυξης 6%, ο οποίος είναι ο δεύτερος υψηλότερος μετά την Κίνα στις χώρες της G-20.
Συνολικά, το ΑΕΠ ανήλθε στα 618 δισ. δολάρια.
Στο τρίτο τρίμηνο, η τουρκική οικονομία είχε συρρικνωθεί κατά 2,9%. Στο σύνολο του 2009, το ΑΕΠ μειώθηκε κατά 4,7%.
Η οικονομία της γείτονος έχει εισέλθει σε τροχιά επέκτασης, μετά τη βαθιά ύφεση-ρεκόρ του τελευταίου έτους. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι στο πρώτο τρίμηνο του 2009, το ΑΕΠ είχε υποχωρήσει κατά 14,5%.
Για το 2010, η κυβέρνηση προβλέπει ρυθμό ανάπτυξης 3,5% περίπου, ενώ στο πρώτο φετινό τρίμηνο η οικονομία αναμένεται να επεκταθεί με ρυθμό ίσως και πάνω από 10%.
Η ανεργία στο τρίμηνο μέχρι τον περασμένο Ιανουάριο μειώθηκε, για πρώτη φορά την τελευταία διετία, στο 13,5% από 14%. Το ποσοστό ανεργίας είχε «χτυπήσει ταβάνι» το Φεβρουάριο του 2009 (16,1%).
Η βιομηχανική παραγωγή αυξήθηκε το τελευταίο τρίμηνο του 2009, έναντι πτώσης 8,2% στο β΄τρίμηνο της ίδιας χρονιάς. Τον Ιανουάριο, ήταν αυξημένη κατά 16,1%.
«Ανθηση» σημειώνουν και οι πωλήσεις αυτοκινήτων, καθώς στο δ΄τρίμηνο του 2009 αυξήθηκαν κατά 31%.
Η κεντρική τράπεζα της χώρας μείωσε το βασικό της επιτόκιο κατά 10,25% στο 6,50% μέσα σε 13 μήνες. Από το Νοέμβριο του 2009 είναι σταθερό και οι αναλυτές προβλέπουν ότι θα παραμείνει αμετάβλητο για κάποιο διάστημα ακόμα.
Αξίζει, τέλος, να σημειωθεί ότι το τουρκικό χρηματιστήριο είναι πολύ κοντά στο επίπεδο-ρεκόρ του Οκτωβρίου 2007. Ο δείκτης ISE National 100 έκλεισε αυτή την εβδομάδα στις 58.059,86 μονάδες, πλησιάζοντας τις 58.231,90 μονάδες του Οκτωβρίου 2007.

Σάββατο 3 Απριλίου 2010

Επίσκεψη Β. Πούτιν στη Βενεζουέλα


Ο Ρώσος πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν πρόσφερε τη συνδρομή της χώρας του προκειμένου η Βενεζουέλα να αποκτήσει διαστημική βιομηχανία, στο πλαίσιο της πρώτης επίσκεψής του στο Καράκας, σκοπός της οποίας είναι η ενίσχυση της ενεργειακής και στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών.
«Η Βενεζουέλα μπαίνει πλέον σε διαστημική τροχιά. Η εμπειρία της Ρωσίας είναι τεράστια στον τομέα αυτόν», δήλωσε ο πρόεδρος της χώρας Ούγκο Τσάβες στο πλαίσιο κοινής συνέντευξης τύπου με τον Ρώσο πρωθυπουργό, χωρίς ωστόσο να αποκαλύψει περισσότερες λεπτομέρειες για το θέμα αυτό.
Στο πλαίσιο της επίσκεψης, οι δύο άντρες υπέγραψαν περί τις τριάντα συμφωνίες, καμία ωστόσο από αυτές που αναφέρθηκαν στη συνέντευξη τύπου δεν αφορά διαστημικό πρόγραμμα. «Μπορούμε να εγκαταστήσουμε εδώ έναν εκτοξευτήρα δορυφόρων και ένα εργοστάσιο. Αυτό γίνεται ήδη με την Κίνα, αλλά η Ρωσία μας προσφέρει την υποστήριξη έτσι ώστε η Βενεζουέλα να αναπτύξει τη δική της αεροδιαστημική βιομηχανία», δήλωσε την Παρασκευή το βράδυ ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες, χωρίς ωστόσο να δώσει περαιτέρω διευκρινίσεις.
Η ανακοίνωση αυτή από πλευράς Τσάβες προκάλεσε την ειρωνική αντίδραση του εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ. Υπενθυμίζοντας ότι τα προβλήματα «ενεργειακής ανεπάρκειας» που αντιμετωπίζει η Βενεζουέλα, ο Φίλιπ Κρόουλι δήλωσε ότι η κυβέρνηση Τσάβες θα «έπρεπε ίσως να έχει περισσότερο επίγειες πάρα διαστημικές προτεραιότητες».
Η Βενεζουέλα αποτελεί σύμμαχο-κλειδί της Ρωσίας στη Λατινική Αμερική, ενώ οι δύο χώρες έχουν υπογράψει μεταξύ 2005-2007 συνολικά 12 εξοπλιστικές συμφωνίες ύψους 3,3 δισεκατομμυρίων ευρώ, για την αγορά από το Καράκας μαχητικών αεροσκαφών Σουκόι, μεταγωγικών ελικοπτέρων και όπλων Καλάσνικοφ. Η Βενεζουέλα εξασφάλισε επίσης νέα πίστωση ύψους 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την προμήθεια από τη Ρωσία αντιαεροπορικών συστημάτων και τεθωρακισμένων Τ72.
«Συνεχίζουμε να αναπτύσσουμε τους τομείς άμυνας και ασφάλειας. Την Παρασκευή αυτή θα συνεχίσουμε να ενισχύουμε τις συμφωνίες μας. Ορισμένες ισχύουν ήδη, άλλες είναι καινούριες. Πρόκειται επίσης να εξετάσουμε την κατάσταση της προόδου των προγραμμάτων προκειμένου να αυξήσουμε την αμυντική ικανότητα της Βενεζουέλας», δήλωσε ο κ. Τσάβες, ο οποίος επικαλείται συχνά τον αμερικανικό κίνδυνο.
Η ενέργεια αποτέλεσε επίσης βασικό θέμα της συνάντησης των δύο ανδρών, η οποία διεξήχθη κεκλεισμένων των θυρών στο προεδρικό μέγαρο Μιραφλόρες στο Καράκας. Οι πρόεδροι των δύο χωρών πρόκειται να επικυρώσουν τη δημιουργία μίας διεθνικής τράπεζας για τη χρηματοδότηση της κοινοπραξίας εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου στη Βενεζουέλα, η οποία είναι η πρώτη χώρα της Λατινικής Αμερικής στις εξαγωγές πετρελαίου. Το πρόγραμμα ύψους 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων έχει ως στόχο την άντληση 450.000 βαρελιών την ημέρα -περίπου το ένα πέμπτο της τρέχουσας παραγωγής των μελών του ΟΠΕΚ- από την πετρελαϊκή ζώνη του Ορινόκο.
Ο κ. Τσάβες ανακοίνωσε επίσης ότι το Καράκας είναι έτοιμο «να αρχίσει την επεξεργασία του πρώτου σχεδίου πυρηνικού αντιδραστήρα», διαβεβαιώνοντας ότι συζήτησε το θέμα αυτό με τον Ρώσο πρωθυπουργό Βλαντίμιρ Πούτιν. «Δεν πρόκειται να κατασκευάσουμε ατομική βόμβα, αλλά θα αναπτύξουμε πυρηνική ενέργεια για ειρηνικούς σκοπούς. Πρέπει να προετοιμαζόμαστε για την μετα-πετρελαϊκή εποχή», δήλωσε ο Τσάβες.
«Δεν χτίζουμε μία συμμαχία κατά των Ηνωμένων Πολιτειών. Δεν μας ενδιαφέρει τι πιστεύει η Ουάσινγκτον», συμπλήρωσε ο κ. Τσάβες προσθέτοντας ότι θα εξακολουθήσει να πραγματοποιεί «ταπεινές» αγορές όπλων από τη Μόσχα, οι οποίες είναι το ελάχιστο που απαιτείται για τις αμυντικές ανάγκες της Βενεζουέλας.
Στο Καράκας έφτασε επίσης και ο πρόεδρος της Βολιβίας Έβο Μοράλες, στενός σύμμαχος του Ούγκο Τσάβες, ο οποίος θα συναντηθεί επίσης με τον ρώσο πρωθυπουργό, καθώς η Βολιβία έχει ζητήσει πίστωση 100 εκατομμυρίων δολαρίων από τη Ρωσία για την αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού.

Παρασκευή 2 Απριλίου 2010

Στην Ουάσινγκτον για Σύνοδο Κορυφής για τα Πυρηνικά ο Ερντογάν












Αγκυρα - Παρασκευή 2 Απριλίου 2010 [ 14:34 ]
Την Ουάσινγκτον θα επισκεφθεί ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για να παραστεί σε διεθνή Σύνοδο Κορυφής για τα πυρηνικά που θα φιλοξενήσει ο Μπ.Ομπάμα στις 12 και 13 Απριλίου. Ο Τούρκος πρωθυπουργός πηγαίνει στην Ουάσινγκτον μετά από μια περίοδο τεταμένων σχέσεων εξαιτίας της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων από επιτροπή του Κογκρέσου.
Παράλληλα, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανακοίνωσε ότι ο Τούρκος πρεσβευτής που ανακλήθηκε στην Αγκυρα μετά την απόφαση της επιτροπής του αμερικανικού Κογκρέσου να αναγνωρίσει τις σφαγές των Αρμενίων κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο ως «γενοκτονία», θα επιστρέψει στη θέση του την προσεχή εβδομάδα.
Επιτροπή της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων είχε λάβει μία μη δεσμευτική απόφαση στις 4 Μαρτίου με την οποία γινόταν σύσταση στον Αμερικανό πρόεδρο να χαρακτηρίσει γενοκτονία την σφαγή περίπου 1,5 εκατομμυρίου Αρμενίων χριστιανών.
Η κίνηση αυτή προκάλεσε την άμεση ανάκληση στην Αγκυρα του Τούρκου πρεσβευτή στην Ουάσινγκτον Ναμίκ Ταν.

Πέμπτη 1 Απριλίου 2010

Συμφωνία για BMP-3HEL: Νέα διακρατική εντός εβδομάδων - Ικανοποίηση Μόσχας







30-03-2010 22:00:42

Μία πολύ σκληρή διαπραγμάτευση για το πρόγραμμα των ΤΟΜΑ BMP-3HEL εξελίχθηκε σήμερα στην μοσχοβίτικη πρωτεύουσα μεταξύ του υπουργού Εθνικής Άμυνας Ευάγγελου Βενιζέλου και της ελληνικής αντιπροσωπείας και του επικεφαλή της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Στρατιωτικοτεχνικής Συνεργασίας Μιχαήλ Δημήτριεφ και του προέδρου της κρατικής εταιρείας εξοπλισμών (Rosoboronexport), Ανατόλι Ισάικιν και των Ρώσων ιθυνόντων του προγράμματος. Το πιο εντυπωσιακό αποτέλεσμα αυτής της διαπραγμάτευσης είναι ότι θα υπογραφεί νέα διακρατική συμφωνία το αργότερο εντός των επόμενων δύο μηνών, μεταξύ Ελλάδος και Ρωσίας για τα BMP-3HEL στην οποία θα προβλέπεται μία νέα διαδικασία προμηθείας προκειμένου να πέσει το κόστος του οχήματος.
Τι θα προβλέπει αυτή η συμφωνία: Κατάργηση των αντισταθμιστικών οφελών που ανεβάζουν το κόστος και για τα οποία υπάρχει γενικά στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου αρνητική πολιτική εκτίμηση, κατάργηση των ρητρών ή αντικατάστασής τους από άλλες δεσμευτικές διαδικασίες χωρίς κόστος, αντικατάσταση των εγγυητικών επιστολών από άλλες κρατικές εγγυήσεις χωρίς κόστος, πιστοποίηση κάποιων ρωσικών υποσυστημάτων σε ΝΑΤΟϊκά στάνταρντς, συμπαραγωγή πυρομαχικών από την πρώτη αγορά (αρχικά η συμπαραγωγή αφορούσε δεύτερη παρτίδα πυρομαχικών) κλπ.
Η ρωσική πλευρά συμφώνησε σε όλα τα παραπάνω και μέσα στις επόμενες δύο εβδομάδες θα υποβάλουν τις προτάσεις τους ενώ από ελληνικής πλευράς συμφωνήθηκε να υπάρξει απαντητική επιστολή το αργότερο δύο εβδομάδες μετά την λήψη των ρωσικών προτάσεων, η οποία θα έχει και το τελικό πλαίσιο της νέας διακρατικής συμφωνίας. O M.Δημήτριεφ και πιθανότατα και ο υπουργός Άμυνας Α.Σερντιουκόφ, θα υπογράψουν τη νέα διακρατική και την τελική σύμβαση.
Γενικά υπήρξε αποδοχή από ρωσικής πλευράς των ελληνικών θέσεων για δραστική μείωση του κόστους της συνολικής προμήθειας, ενώ από ελληνικής πλευράς κρατήθηκαν χαμηλή τόνοι σε ότι αφορά το συμφωνηθέν πλαίσιο.
Το ερώτημα είναι κατά πόσον η διαδικασία αυτή θα "τραβήξει" χρονικά και αν η τελική σύμβαση ολοκληρωθεί εντός του 2010 ή "μεταφερθεί στις αρχές του 2011", όπως υποστήριζαν κάποιοι κύκλοι προσκείμενοι στον ΥΕΘΑ Ε.Βενιζέλο. Αντίθετα πηγή της ρωσικής κυβέρνησης μιλώντας στο defencenet.gr τόνισε: "Ολα πήγαν καλά και πολύ σύντομα τελειώνουμε".
Η ρωσική πλευρά εκτιμά ότι με τη νέα διακρατική θα απλοποιηθούν οι διαδικασίες και θα πάμε πολύ ευκολότερα σε τελική σύμβαση.
Τα υπόλοιπα θέματα δεν είχαν κάποια δυσκολία στον χειρισμό τους και συμφωνήθηκε το τεχνικό πλαίσιο για την βολή αποδοχής των S-300PMU1 και υπήρξε συμφωνία για το πλαίσιο υποστήριξης των αερόστρωμνων ZUBR.

Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Τετάρτη 31 Μαρτίου 2010

Ο Ερντογάν ζήτησε βοήθεια από τη Μέρκελ



Τη βοήθεια της Αγκελα Μέρκελ για τον απεγκλωβισμό της τουρκικής ενταξιακής διαδικασίας από τυχόν αδιέξοδο που θα δημιουργηθεί λόγω της Κύπρου ζήτησε ο Ταγίπ Ερντογάν χθες, δεύτερη και τελευταία ημέρα της επίσκεψης της καγκελαρίου στην Αγκυρα και την Κωνσταντινούπολη.
Ο Τούρκος πρωθυπουργός έκανε λόγο για τον κίνδυνο αδιεξόδου εάν δεν αρθούν οι περιορισμοί της Ε.Ε. στα 18 κεφάλαια, που αποκλείονται από τη διαπραγμάτευση κυρίως λόγω της Κύπρου. «Τι θα γίνει μετά;», αναρωτήθηκε ο κ. Ερντογάν στη διάρκεια συνάντησης Τούρκων και Γερμανών επιχειρηματιών, παρουσία της Γερμανίδας καγκελαρίου. «Στην περίπτωση αυτή περιμένουμε πολλά από τη Γερμανία», συνέχισε ο Τούρκος πρωθυπουργός, ενθυμούμενος ίσως πρόσφατη δήλωση της κ. Μέρκελ περί «προνομιακής σχέσης Ε.Ε. - Τουρκίας», αντί της πλήρους ένταξης, αλλά και της προτροπής της «εφαρμόστε το Πρωτόκολλο της Αγκυρας, ανοίξτε τα λιμάνια στην Κύπρο», την οποία επανέλαβε και χθες η καγκελάριος.
«Πρέπει να προχωρήσουμε με βάση τον πραγματισμό. Αυτό σημαίνει να συνεχίσουμε την ενταξιακή διαδικασία. Διαπιστώσαμε κατά τις συζητήσεις ότι το Πρωτόκολλο της Αγκυρας είναι πιθανότατα το μεγαλύτερο εμπόδιο αυτή τη στιγμή. Είναι ο λόγος που δεν ανοίγουν ορισμένα κεφάλαια», είπε η κ. Μέρκελ, η οποία επισκέφθηκε χθες την Αγια-Σοφιά και το Μπλε Τζαμί. «Η αποτροπή και μόνο της κλιμάκωσης της έντασης μεταξύ Μέρκελ και Ερντογάν θεωρήθηκε επιτυχία», σημείωνε χθες το περιοδικό Der Spiegel.
Ολα αυτά συνέβησαν ενώ ο Ταγίπ Ερντογάν κατέθεσε χθες το σχέδιο συνταγματικής αναθεώρησης στην Εθνοσυνέλευση, έχοντας, ως λέγεται, επιφέρει αλλαγές σε αρχικές τροποποιήσεις άρθρων καίριας σημασίας, όπως η εκλογή των μελών του Ανώτατου Συμβουλίου Δικαστών και Εισαγγελέων, κατόπιν υποδείξεως και του προέδρου Γκιουλ, ο οποίος χθες επέστησε σε όλους την προσοχή για τις μελλοντικές επιπτώσεις αδεξιοτήτων στο μέλλον. Για να εγκριθεί το σχέδιο αναθεώρησης, χρειάζεται 367 ψήφους, για να τεθεί σε δημοψήφισμα 34. Το CHP και το ΜΗΡ το έχουν ήδη απορρίψει, υπάρχει όμως περιθώριο διαπραγμάτευσης με το κουρδικό BND ή άλλους παράγοντες. Από πηγή του κυβερνώντος ΑΚΡ διαψεύστηκε πάντως χθες ισχυρισμός της εφημερίδας «Ταράφ» ότι κυβερνητικοί βουλευτές θα το καταψήφιζαν.
Σε ευαίσθητη στιγμή εσωτερικά, εκτός από τα ευρωπαϊκά θέματα, η κυβέρνηση Ερντογάν πρέπει να αντιμετωπίσει και το Αρμενικό. Θετική ανταπόκριση είχε ο Αχμέτ Νταβούτογλου από την Αμερικανίδα υπουργό Εξωτερικών Χ. Κλίντον, που τον διαβεβαίωσε ότι το ψήφισμα υπέρ της αρμενικής γενοκτονίας δεν θα τεθεί προς ψηφοφορία στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Χθες, η αμερικανική πλευρά ζήτησε να επιστρέψει στην Ουάσιγκτον ο ανακληθείς Τούρκος πρέσβης Ναμίκ Ταν, αφού στη Στοκχόλμη επέστρεψε η Ζεργκούν Κορουτούρκ, η πρέσβης της Τουρκίας που είχε ανακληθεί μετά την αναγνώριση της αρμενικής γενοκτονίας από τη σουηδική Βουλή στις 11 Μαρτίου.

Τρίτη 30 Μαρτίου 2010

Ο Ερντογάν δεν κατάφερε να πίσει την καγκελάριο Μέρκελ κατά την επίσκεψή της στην Τουρκία


Τρίτη 30 Μαρτίου 2010

ΑΓΚΥΡΑ Τονίζοντας τις διαφωνίες της σε όλα τα σημαντικά ζητήματα, αλλά αποφεύγοντας να επαναλάβει τη γνωστή άποψή της για μη ένταξη αλλά απλώς « προνομιακή σχέση» της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ενωση, η καγκελάριος της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ ταξίδεψε χθες στην Αγκυρα ως «φίλη» της Τουρκίας και είχε συνομιλίες με τον πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Η κυρία Μέρκελ έθεσε ως προϋποθέσεις συνέχισης των ενταξιακών διαπραγματεύσεων ΕΕ- Τουρκίας την άσκηση πίεσης προς το Ιράν για να σταματήσει το αμφιλεγόμενο πυρηνικό του πρόγραμμα. « Θα ήμασταν ευτυχείς αν η Τουρκία ψήφιζε τον Απρίλιο στο ζήτημα του Ιράν τη θέση των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης » είπε. Στα μέσα Απριλίου γίνεται στην Ουάσιγκτον η Σύνοδος Κορυφής για την Πυρηνική Ασφάλεια.
Από την πλευρά του ο κ. Ερντογάν τάχθηκε κατά της επιβολής οικονομικών κυρώσεων εναντίον του Ιράν, λέγοντας ότι αυτός « δεν είναι υγιής δρόμος. Ο καλύτερος δρόμος είναι αυτός της διπλωματίας ». Η Τουρκία αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα των κυρώσεων που συζητείται να επιβληθούν στο Ιράν και θεωρεί ότι θα πλήξουν αναπόφευκτα τις εμπορικές σχέσεις Αγκυρας- Τεχεράνης. « Η Τουρκία μοιράζεται 380 χιλιόμετρα συνόρων με το Ιράν και αποτελεί σημαντικό της εταίρο, ειδικά στον τομέα της ενέργειας » είπε ο κ. Ερντογάν.
« Συνεχίζουμε τις ενταξιακές συνομιλίες,ο τερματισμός των οποίων έχει ανοικτή ημερομηνία. Η Γερμανία δεσμεύεται να τηρήσει όλες τις υφιστάμενες συμφωνίες ανάμεσα στην Τουρκία και την Ευρωπαϊκή Ενωση» δήλωσε η κυρία Μέρκελ. Σε ό,τι αφορά τις διμερείς διαφορές των δύο χωρών, ο κ. Ερντογάν ζήτησε την υποστήριξη της κυρίας Μέρκελ για τη δημιουργία τουρκόφωνων σχολείων στη Γερμανία, ανταποδίδοντας το γεγονός της ύπαρξης αρκετών γερμανόφωνων σχολείων στην Τουρκία. Η απάντηση της γερμανίδας καγκελαρίου ήταν ηπιότερη από άλλες φορές που απέρριπτε το αίτημα της Αγκυρας: « Αν η Γερμανία διαθέτει ξενόγλωσσα σχολεία σε άλλες χώρες,για παράδειγμα στην Τουρκία... τότε φυσικά και η Τουρκία μπορεί να έχει σχολεία στη Γερμανία » είπε, αλλά πρόσθεσε: « Ομως δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί αυτό σαν δικαιολογία για τους Τούρκους που ζουν στη Γερμανία για να μη μαθαίνουν τη γερμανική γλώσσα ».


«Να ανοίξουν τα λιμάνια σε κυπριακά πλοία»

ΑΓΚΥΡΑ. Η καγκελάριος της Γερμανίας ζήτησε να ανοίξουν το ταχύτερο όλα τα λιμάνια της Τουρκίας για τα πλοία που έχουν νηολογηθεί στην Κυπριακή Δημοκρατία στο πλαίσιο της τελωνειακής ένωσης, όπως ορίζουν οι ενταξιακές διαδικασίες. « Το σημαντικότερο ζήτημα είναι η εφαρμογή του πρωτοκόλλου της Αγκυρας. Πρέπει να ρυθμίσουμε το ζήτημα της Κύπρου. Από αυτό θα επωφεληθούμε όλοι» δήλωσε χαρακτηριστικά στους τούρκους συνομιλητές της η Ανγκελα Μέρκελ. Η εφαρμογή του πρωτοκόλλου της Αγκυρας προβλέπει τη χρήση των τουρκικών λιμανιών (και) από όλα τα κυπριακά πλοία.

«Σχέδιο Μάρσαλ» για το Πακιστάν και το Αφγανιστάν επεξεργάζεται η G8

Οτάβα - Τρίτη 30 Μαρτίου 2010 [ 08:55 ]
Πρωτοβουλία για την οικονομική στήριξη του Αφγανιστάν και του Πακιστάν ανακοίνωσαν οι υπουργοί Εξωτερικών της G8. Στόχος του σχεδίου είναι η ενίσχυση της ανάπτυξης και της απασχόλησης στις δύο χώρες, όπως και η βελτίωση των υποδομών στις όμορες επαρχίες.
«Η σταθερότητα της περιοχής είναι αποφασιστικής σημασίας για την παγκόσμια ασφάλεια» δήλωσε ο Καναδός υπουργός Λόρενς Κάνον.
Ο στόχος της πρωτοβουλίας αυτής είναι να υποστηριχθεί η κατασκευή εμπορικών και συνοριακών υποδομών και να προωθηθεί η οικονομική ανάπτυξη και η απασχόληση στην περιοχή των συνόρων.
Σύμφωνα με την G8, το σχέδιο αναπτύχθηκε κατόπιν διαβουλεύσεων με τις κυβερνήσεις του Αφγανιστάν και του Πακιστάν, την Παγκόσμια Τράπεζα και την Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης.
Στη συνάντησή τους οι υπουργοί θα προετοιμάσουν τη σύνοδο των αρχηγών κρατών της G8 που θα πραγματοποιηθεί στον Καναδά στις 25 και 26 Ιουνίου.

Δευτέρα 29 Μαρτίου 2010

Η ασφαλής τακτική της Αγκυρας

Tου Κωστα Ιορδανιδη



Επικίνδυνη διολίσθηση των σχέσεων Αθηνών - Αγκύρας παρατηρείται εδώ και αρκετό καιρό, με αποτέλεσμα να διερωτώνται κάποιοι μήπως υπάρχει κίνδυνος μετατροπής μίας πολυετούς ελεγχομένης εντάσεως σε κρίση σοβαρότατη, όπως συνέβη στο παρελθόν - τον Μάρτιο του 1987 με τις έρευνες πετρελαίου στο Αιγαίο, το 1996 με τα Ιμια και τρία χρόνια αργότερα με την υπόθεση του Κούρδου ηγέτη Αμπντουλάχ Οτσαλάν.
Οι τρεις προαναφερθείσες κρίσεις είχαν ως συνέπεια την εκδήλωση στο διπλωματικό επίπεδο μιας βίαιης κινητικότητος, βλαπτικής των ελληνικών συμφερόντων, σε ορισμένες περιπτώσεις. Η κρίση του 1987 είχε ως συνέπεια την αποχή της Ελλάδος από έρευνες πετρελαίου σε όλο το Αιγαίο, αλλά ταυτόχρονα και μία παραγωγική προσέγγιση των δύο κρατών, που κατέληξε στην υπογραφή Μέτρων Οικοδομήσεως Εμπιστοσύνης, τα οποία ενίοτε τηρούνται και συχνότατα παραβιάζονται από την τουρκική πλευρά.
Η κρίση των Ιμίων οδήγησε στην εισαγωγή των «γκρίζων ζωνών» στο πακέτο των ελληνοτουρκικών διαφορών και κυρίως στην υπογραφή της ούτως ειπείν «συμφωνίας» της Μαδρίτης του 1997, με την οποία αναγνωρίζονταν «ζωτικά συμφέροντα» της Τουρκίας στο Αιγαίο.
Η υπόθεση Οτσαλάν το 1999 τραυμάτισε μεν ηθικά την Ελλάδα, αλλά έδωσε τη δυνατότητα στον τότε υπουργό Εξωτερικών κ. Γιώργο Παπανδρέου να αναστρέψει πλήρως την πολιτική του ΠΑΣΟΚ έναντι της Τουρκίας. Η συγκυρία της εποχή εκείνης ώθησε την ελληνική κυβέρνηση στην απόφαση να στηρίξει πλήρως τον εξευρωπαϊσμό της Τουρκίας, με την ελπίδα ότι η προοπτική αυτή θα αλλοίωνε την εξωτερική πολιτική της Αγκυρας έναντι της Ελλάδος. Οι προσδοκίες φυσικά διαψεύσθηκαν. Παρά ταύτα, στη σύνοδο κορυφής του Ελσίνκι του 1999, η ελληνική κυβέρνηση αναγνώρισε την ύπαρξη «συνοριακών» διαφορών με την Τουρκία.
Συνοψίζοντας -και φυσικά απλοποιώντας- η Τουρκία ικανοποίησε κάποιες από τις βασικές επιδιώξεις της δίχως να διακινδυνεύσει δυναμικές ενέργειες. Από τη στιγμή, λόγου χάριν, που η κυβέρνηση του κ. Κώστα Σημίτη αναγνώρισε το 1997 την ύπαρξη «ζωτικών συμφερόντων» της Τουρκίας στο Αιγαίο, η Αγκυρα κάλλιστα θεωρεί ότι τα πολεμικά της πλοία μπορεί να διαπλέουν τα διεθνή χωρικά ύδατα έξω από την Κέα και το Σούνιο.
Εάν επιχειρούσε να εντοπίσει κάποιος μία σημαντική διαφορά στην πολιτική συμπεριφορά της Αθήνας και της Αγκυρας θα έλεγε ότι η ελληνική πλευρά αντιμετωπίζει κάθε ρύθμιση που γίνεται υπό πίεση ως μία παροδική εξέλιξη, που δημιουργεί στιγμιαίο αίσθημα ανακουφίσεως. Αντίθετα, η τουρκική πλευρά οικοδομεί και εφαρμόζει πολιτική επί των αποφάσεων ή ρυθμίσεων που διαμορφώνονται υπό πίεση.
Οι εξελίξεις που διαγραμματικά αναφέρθηκαν προηγουμένως, έχουν οδηγήσει σε μία de facto εδραίωση των θέσεων της Τουρκίας στο Αιγαίο· από την άποψη αυτή η Αγκυρα δεν έχει κανέναν λόγο να σπεύσει να «εκμεταλλευθεί» με βίαια μέσα την οικονομική κρίση στην οποία βυθίσθηκε η Ελλάδα, προς εξασφάλιση νέου πλεονεκτήματος. Απλώς η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει, παρακάμπτοντας τα επιφαινόμενα που αφορούν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, να επικεντρώσει την προσοχή της στην ουσία των προβλημάτων της χώρας μας με την Τουρκία

Κυριακή 28 Μαρτίου 2010

Σομαλοί πειρατές κατέλαβαν ισπανικό αλιευτικό

Σομαλοί πειρατές ανακοίνωσαν σήμερα, Κυριακή, ότι κατέλαβαν ένα ισπανικό αλιευτικό στον Ινδικό Ωκεανό.
Πειρατής, ονόματι Ιμπραΐμ δήλωσε τηλεφωνικώς: «Ανδρες μου κατέλαβαν ισπανικό αλιευτικό στον Ινδικό Ωκεανό. Βρίσκονται πάνω στο πλοίο και είναι ασφαλείς».
Ο Άντριου Μουανγκούρα, επικεφαλής του εδρεύοντος στην Κένυα Προγράμματος Βοήθειας Ναυτικών Ανατολική Αφρικής, επιβεβαίωσε την πληροφορία για την κατάληψη του αλιευτικού.

Σάββατο 27 Μαρτίου 2010

Δεν εμπλέκεται η Β. Κορέα στη βύθιση του Νοτιοκορεατικού πλοίου














Συνεχίζει τις έρευνες η Νότιος Κορέα για τον εντοπισμό των 46 ναυτικών που αγνοούνται μετά τη βύθιση πλοίου του Πολεμικού της Ναυτικού στην Κίτρινη Θάλασσα, στα σύνορα με τη Βόρειο Κορέα.

Στο πολεμικό πλοίο, το οποίο βυθίστηκε την Παρασκευή μετά από έκρηξη, επέβαιναν συνολικά 104 ναυτικοί. Οι 58 διασώθηκαν όμως οι ελπίδες για τους 46 αγνοουμένους εξανεμίζονται.
Δεδομένου του γεγονότος ότι το νοτιοκορεατικό πολεμικό πλοίο βυθίστηκε κοντά στα σύνορα και υπάρχει διαμάχη αναφορικά με την κρατική κυριαρχία, αρχικά ακούστηκαν σενάρια για εμπλοκή της Βορείου Κορέας στη βύθιση του πλοίου, τα οποία ωστόσο δεν επιβεβαιώνονται.
Πιο συγκεκριμένα, την ώρα που σημειώθηκε η έκρηξη δεν υπήρχε πολεμικό πλοίο της Βορείου Κορέας στην θαλάσσια περιοχή, ωστόσο τα ακριβή αίτια του περιστατικού δεν έχεουν διευκρινιστεί ακόμα.
«Δεν υπάρχουν ενδείξεις μέχρι στιγμής ότι η Βόρειος Κορέα εμπλέκεται στο περιστατικό», τόνισε σε δηλώσεις του στρατιωτικός εκπρόσωπος της Νοτίου Κορέας.

Παρασκευή 26 Μαρτίου 2010

Το Ιράκ κινδυνεύει από τη θρησκευτική διένεξη






AFP, Reuters







ΒΑΓΔΑΤΗ. Ελλοχεύει ο κίνδυνος όξυνσης της θρησκευτικής διένεξης στο Ιράκ, καθώς τα δύο μεγαλύτερα σιιτικά κόμματα της χώρας αφήνουν ανοιχτή την προοπτική συγχώνευσής τους. Ενδεχόμενη συνεργασία ή συγχώνευση του Κράτους του Νόμου, του οποίου ηγείται ο πρωθυπουργός του Ιράκ Νούρι αλ Μαλίκι, και του συνασπισμού της Ιρακινής Εθνικής Ενωσης, στην οποία συμμετέχει και η παράταξη του γνωστού για τις αντιαμερικανικές του θέσεις κληρικού, Μοκτάντα αλ Σαντρ, μπορεί να οδηγήσει σε περιθωριοποίηση το κοσμικό κόμμα Ιρακίγια. Πρόκειται για τον διαθρησκευτικό συνασπισμό του οποίου ηγείται ο κοσμικός πρώην πρωθυπουργός Ιγιάντ Αλάουι. Στις εκλογές της 7ης Μαρτίου, το Ιρακίγια ήταν το κόμμα που υποστηρίχθηκε σημαντικά από τη μειονότητα των σουνιτών. Επισημαίνεται ότι οι διαδικασίες για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης παρακολουθούνται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τόσο από τις ΗΠΑ, δεδομένης της απόφασης του προέδρου Ομπάμα για τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων στο Ιράκ από την 1η Σεπτεμβρίου, όσο και από τις πετρελαϊκές εταιρείες που έχουν ήδη υπογράψει συμβόλαια πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εκμετάλλευση των ενεργειακών αποθεμάτων της χώρας.
Την ίδια στιγμή, η σουνιτική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ ανέλαβε την ευθύνη για τις πολύνεκρες επιθέσεις ανήμερα των εκλογών της 7ης Μαρτίου. «Θα συνεχίσουμε να διώκουμε τις κατοχικές δυνάμεις και τους συνεργάτες τους», υποστήριξε ο φερόμενος ηγέτης της οργάνωσης, Αμπού Ομάρ αλ Μπαγκνταντί. Ο τελευταίος, ο οποίος φέρεται να διατηρεί επαφές με την Αλ Κάιντα, κατέστησε σαφές ότι το εκλογικό αποτέλεσμα «δεν σημαίνει το παραμικρό» για τους μουτζαχεντίν και εξέφρασε την άποψη ότι η όποια νέα κυβέρνηση δεν θα διαφέρει σε τίποτα από την προηγούμενη.
Χθες, τέλος, ομάδα ενόπλων εξαπέλυσε αιφνιδιαστική επιδρομή εναντίον φυλακίου των ιρακινών δυνάμεων ασφαλείας στη συνοικία Ραντγουανίγια, της νότιας Βαγδάτης, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν πέντε στρατιώτες. Λίγο νωρίτερα, άγνωστοι είχαν δολοφονήσει εν ψυχρώ δύο αστυνομικούς στην ίδια περιοχή. Οι ιρακινές δυνάμεις ασφαλείας έσπευσαν αρχικά να αποκλείσουν την περιοχή και λίγο αργότερα ανακοίνωσαν τη σύλληψη δεκαεπτά υπόπτων.

Eιδική σχέση και όχι πλήρης ένταξη Τουρκίας















ΑΓΚΥΡΑ. Θα επιμείνει στην άποψή της υπέρ της ειδικής σχέσης της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ενωση, αντί της πλήρους ένταξής της στην Ευρώπη των «27», η Γερμανίδα καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ, κατά την επίσκεψή της την ερχόμενη εβδομάδα στην Τουρκία.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας «Μιλιέτ», η Γερμανίδα καγκελάριος δήλωσε ότι «η Τουρκία είναι αλληλένδετη με την Ε.Ε. Υπάρχουν 35 κεφάλαια στη διαδικασία των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Πιστεύω ότι τα 27-28 εξ αυτών μπορούν να καλυφθούν και ότι αυτό θα σημάνει μια προνομιακή σχέση της Τουρκίας με την Ε.Ε.». Και πρόσθεσε ότι «ορισμένα ζητήματα, όπως η θεσμική ενσωμάτωση, δεν θα συζητηθούν». Ωστόσο η Αγκελα Μέρκελ τόνισε ότι η Ε.Ε. αποδίδει «ιδιαίτερη σημασία» στην ανάγκη της Τουρκίας να ακολουθήσει εξωτερική πολιτική που θα συνάδει με αυτή των «27».
Η Τουρκία αντέδρασε στις δηλώσεις Μέρκελ διά του εκπροσώπου του τουρκικού υπουργείου των Εξωτερικών, Μπουράκ Οζούγκεργκιν, ο οποίος είπε ότι «η θέση μας είναι σαφής. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή για την Τουρκία από την πλήρη ένταξή της στην Ε.Ε.». Ο Οζούγκεργκιν παραδέχτηκε πάντως ότι μέχρι στιγμής η Γερμανία δεν έχει εμποδίσει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Αγκυρας παρά τις ενστάσεις της. Η κ. Μέρκελ τόνισε ότι θα ασκήσει πιέσεις στον Τούρκο πρωθυπουργό Ερντογάν για την τελωνειακή ένωση της Τουρκίας με την Ε.Ε., σύμφωνα με την οποία η Αγκυρα θα πρέπει να ανοίξει τα λιμάνια και τα αεροδρόμιά της στην Κύπρο.

Πέμπτη 25 Μαρτίου 2010

Σπείραμε με την ψήφο μας αυτοκαταστροφή









Tου Χρηστου Γιανναρα



Τον πανικό δεν τον γεννάει η οικονομική χρεοκοπία, τον γεννάει η κυρίαρχη στη χώρα αλογία. Αλογία θα πει: να μη λειτουργεί στον δημόσιο βίο καμιά λογική. Αν οι νόμοι συνοψίζουν την κοινή λογική για κοινή προστασία, η αλογία είναι ταυτόσημη με την ανομία, την ανεμπόδιστη αυθαιρεσία. Ακυρώνει η αλογία κάθε ενδεχόμενο κοινής συν-εννόησης, κάθε θεσμική δυνατότητα επιβολής των νόμων.
Εικόνα πόλης παραδομένης σε μανιακούς βανδάλους για πολλοστή, μέσα σε ένα χρόνο, φορά. Τσακισμένες βιτρίνες, θρυμματισμένες ορθομαρμαρώσεις, ο μόχθος του εμπορευόμενου και ο βιοπορισμός του μισθωτού κατεστραμμένοι. Σπασμένα με βαριοπούλες... και τα λευκά μαρμάρινα σκαλοπάτια στην Τράπεζα της Ελλάδος. Εμειναν άθικτα στα χρόνια της ξενικής κατοχής, στον εφιάλτη της εμφύλιας μέσα στην πόλη διαπάλης. Και τσακίστηκαν ανεμπόδιστα με «εδραιωμένη» πια σήμερα τη «δημοκρατία»(!) από μια χούφτα ψυχανώμαλους που μπορούν, όποτε θέλουν, να καταλύουν το έννομο κράτος.
Υποτίθεται έννομο το ελλαδικό κράτος, με θεσμούς «προστασίας του πολίτη» από την ανομία. Αλλά είναι φανερό ότι οι λειτουργοί του κράτους έχουν λόγους να μη θέλουν την επιβολή των νόμων, να αρνούνται να προστατέψουν τους πολίτες από την ψυχανωμαλία των βανδάλων. Και αυτή η ανεξήγητη, παράλογη αυτοκατάργηση του κράτους γεννάει στον πολίτη τον πανικό.
Μέρα εργάσιμη και τα καταστήματα σχεδόν όλα κλειστά, με κατεβασμένα ρολά έκτακτης θωράκισης, το ίδιο και όλες οι τράπεζες. Κλειστά ώς και τα περίπτερα, φευγάτοι ακόμη και οι κουλουρτζήδες. Διαβάτες ελάχιστοι, οι περισσότεροι αλλοδαποί, το βήμα τους βιαστικό – πλανιέται τρόμος. Από στιγμή σε στιγμή μπορεί να εμφανιστεί καινούργιο κύμα των μανιακών κουκουλοφόρων, με τις βαριοπούλες και τους μυτερούς σιδερένιους λοστούς, για την ηδονή της καταστροφής και του πλιάτσικου.
Η ψυχανωμαλία αφήνει παντού και γραπτή τη σφραγίδα της: Συνθήματα με σπρέι απίστευτης λεκτικής ένδειας, ωσάν να θέλουν να αποδείξουν ότι τα ελλαδικά σχολειά παράγουν μόνο «λειτουργικώς αναλφαβήτους». Το πρόσφατο μένος τους για τα βιβλιοπωλεία (θρυμμάτισαν τρεις φορές τον «Ιανό») δηλώνει φανερά από ποια δεξαμενή παιδευτικού παλιμβαρβαρισμού αντλεί η υστερία των βανδάλων.
Αλλά γιατί αυτή η άνευ όρων παράδοση του κράτους στις ορέξεις βίας και στον κρετινισμό των περιθωριακών; Μα επειδή η βία, ο κρετινισμός, η ανομία στη χώρα μας έχουν τεθεί υπό την άμεση προστασία των «προοδευτικών» πολιτικών δυνάμεων και κάθε αντίρρηση, διαμαρτυρία, απαίτηση αντίστασης στην κτηνωδία στιγματίζεται αμέσως σαν «συντηρητική», «σκοταδιστική», «ακροδεξιά» προκατάληψη. Η Ελλάδα έχει παραδοθεί στην ανομία και αλογία, επειδή, πριν σαράντα τρία χρόνια, κάποιοι άφρονες, επίορκοι στρατιωτικοί πρόσφεραν το άλλοθι για να απολαμβάνει από τότε μόνιμη και εκβιαστική ασυλία κάθε μορφή καπηλείας και παραχάραξης της Αριστεράς, ακόμα και οι πιο ψυχοπαθολογικές, εγκληματικά αντικοινωνικές διαστροφές της.
Εφτά ολόκληρες μέρες κάποια ελάχιστα (ούτε εκατό) άτομα απροσμέτρητης αντικοινωνικής θρασύτητας είχαν αποκλείσει τη διέλευση οχημάτων από τον κεντρικότερο δρόμο της Αθήνας. Δεν ήταν απελπισμένη φτωχολογιά, ήταν τα προκλητικότερα μισθολογικά «ρετιρέ»: υπάλληλοι της πρώην «Ολυμπιακής» με τους παχυλότερους μισθούς που υπήρξαν ποτέ στο ελλαδικό Δημόσιο – οι απολαβές κλητήρα της «Ολυμπιακής» προκλητικά υψηλότερες από τη σύνταξη πανεπιστημιακού καθηγητή. Και διορισμένοι, κατά κανόνα, με κομματικό ρουσφέτι, άκριτα, άδικα, ανήθικα.
Εφτά ολόκληρες μέρες βασάνισαν, με εσκεμμένο προγραμματικό σαδισμό, εκατοντάδες χιλιάδες συμπολιτών τους. Ζημίωσαν ανεπανόρθωτα την από καιρό τώρα εξουθενωμένη αγορά του κέντρου της Αθήνας, όπου πια διακυβεύονται χιλιάδες θέσεις εργασίας βιοπαλαιστών υπαλλήλων. Ανενόχλητοι, ατιμώρητοι. Για μια ακόμα φορά (με «σοσιαλιστική» κυβέρνηση) το κράτος δεν ενδιαφερόταν για τη φτωχολογιά και για το φάσμα της ανεργίας της, το κράτος είχε τεθεί στην υπηρεσία των θρασύτατων παρανόμων: Η τροχαία τούς εξασφάλιζε άνεση στην κακουργία (υποχρέωνε τους οδηγούς σε απίστευτα χρονοβόρα, εφιαλτικής βραδύτητας παράκαμψη) και ο δήμος τούς παρείχε πλήρη κάλυψη των μεγαφωνικών τους εγκαταστάσεων για να διαδηλώνουν τον φασιστικό γκανγκστερισμό τους.
Σε ένα κράτος όπου η επιβολή του νόμου είναι αυτονόητη υποχρέωση προστασίας των πολιτών και όχι «παρεκτροπή αυταρχισμού», οι καταληψίες της Πανεπιστημίου θα συλλαμβάνονταν όλοι και η ποινή τους θα ήταν φυλάκιση βαρύτατη χωρίς δυνατότητα εξαγοράς. Αυτή είναι η λογική της δημοκρατίας, δηλαδή η άμυνα της ελευθερίας των πολλών όταν απειλείται από την κτηνώδη ιδιοτέλεια (ή την ψυχανωμαλία) των ελαχίστων.
Δεν υπάρχει γιατρειά, έχουμε μπει σε λούκι δίχως διέξοδο. Εξηγούσε ένας σοβαρός γνώστης των οικονομικών της Υγείας ότι το αρτιότερο σε εξοπλισμό και πολυτελέστερο σε νοσηλευτικές συνθήκες ιδιωτικό νοσοκομείο, έχει κόστος λειτουργίας το μισό ή και λιγότερο από ένα κρατικό με τα ίδια κρεβάτια. Και βεβαίωνε ότι είναι η αλυσιδωτή διαφθορά που αποκλείει και στον ιδιοφυέστερο και ανιδιοτελέστερο ηγέτη να πατάξει ποτέ το πλιάτσικο (ανομία και αλογία) για χάρη του οποίου και μόνο λειτουργεί ακόμα δημόσιος βίος στην Ελλάδα.
Η ασυλία που απολαμβάνει σήμερα κάθε κουκουλοφορεμένη αντικοινωνική συμπεριφορά (ιδιοτέλειας ή ψυχανωμαλίας), είναι απολύτως η ίδια με αυτήν που καλύπτει, τριάντα έξι χρόνια τώρα, την κομματική καταλήστευση του κοινωνικού χρήματος, την πανδημία «λαδώματος» της πλειονότητας των κρατικών υπαλλήλων, τη διαπλεκόμενη με την εξουσία φοροδιαφυγή. Η ίδια αυτή ασυλία επιτρέπει να επανεκλέγονται στην ηδονική απόλαυση της εξουσίας οι κυρίως υπεύθυνοι του τελεσίδικου αδιεξόδου.



Σπείραμε (με την ψήφο μας) αλογία, θερίζουμε αυτοκαταστροφή.

Τετάρτη 24 Μαρτίου 2010

Η προσφυγή στο ΔΝΤ εξυπηρετεί την Ελλάδα ή τους δανειστές της;













Ποιούς, πότε και γιατί δανείζει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο;
Τι συμβαίνει σε εκείνα τα κράτη που δέχονται την... "βοήθειά" του;
Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο Ιδρύθηκε το 1945 στην Ουάσιγκτον και συμμετέχουν σε αυτό σχεδόν όλα τα μέλη του Ο.Η.Ε. με ελάχιστες εξαιρέσεις. Χορηγεί σχετικά χαμηλότοκα δάνεια σε χώρες που βρίσκονται υπό πτώχευση. Ο πραγματικός του στόχος όμως δεν είναι η ανάπτυξη των οικονομιών τους άλλα κυρίως η αποπληρωμή των παλαιών δανείων που έχουν λάβει αυτές οι χώρες από μεγάλες τράπεζες...
Έτσι δικαιολογείται η στήριξη που έχει παράσχει στο παρελθόν ακόμη και σε απολυταρχικά καθεστώτα όπως στην Αργεντινή του Βιντέλα η στη Ρουμανία του Τσαουσέσκου προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα δάνεια που είχαν λάβει από μεγάλες αμερικανικές και ευρωπαϊκές τράπεζες.
Συνεπώς ο πραγματικός ρόλος της ύπαρξής του δεν είναι η προστασία των χωρών που προσφεύγουν σ’ αυτό αλλά η εξασφάλιση των μεγάλων τραπεζών που κερδοσκοπούν σε βάρος κρατών.
Δεν είναι τυχαίο που στο ΔΝΤ προσφεύγουν σχεδόν αποκλειστικά τριτοκοσμικές χώρες. Στην ήπειρό μας, με εξαίρεση τη Βρετανία πριν από... 35 χρόνια, προσέφυγαν την τελευταία εικοσαετία μόνο εξαθλιωμένες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που έπεσαν σε τριτοκοσμικό επίπεδο, μετά την κατάρρευση του «ανύπαρκτου σοσιαλισμού» και την πλήρη αποσύνθεση της οικονομίας τους μέχρι να ανασυγκροτηθεί σε καπιταλιστική βάση: Ουκρανία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Λετονία καθώς και η απολύτως εξαθλιωμένη Ρωσία του Μπορίς Γέλτσιν πριν από 15 χρόνια - τότε που όσα έπαιρνε μια Ρωσίδα πόρνη σε ντισκοτέκ της Κόκκινης Πλατείας για να πάει με έναν δυτικό τουρίστα αντιστοιχούσαν στους μισθούς... ενός χρόνου μιας Ρωσίδας δασκάλας!
Τι σημαίνει λοιπόν για το κύρος της χώρας μια προσφυγή στο ΔΝΤ;
(1) Bγάζουμε μόνοι μας το πόδι έξω από την Ευρωζώνη, στην οποία μπήκαμε ύστερα από πολιτικές δεκαετιών. Το άλλο πόδι θα μας το βγάλουν οι εταίροι, που πιθανότατα θα εξοργισθούν ακόμη περισσότερο με εμάς, αφού θα θεωρήσουν την κίνηση υπονομευτική για το ευρώ.
(2) Η επιβολή πακέτου δυσμενέστατων και εξευτελιστικών μέτρων που δεν μπορούν να προσδιορισθούν. Η Ουγγαρία π.χ αναγκάστηκε να απολύσει δημόσιους υπαλλήλους και να κάνει δραστικές περικοπές στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Η Ισλανδία μείωσε μισθούς και συντάξεις, αύξησε φόρους και προέβη σε περικοπή δημοσίων δαπανών. Η Ρουμανία απέλυσε 137.000 δημόσιους υπαλλήλους, μείωσε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές δαπάνες και αύξησε τους φόρους, με αποτέλεσμα από 7% αύξηση που είχε το ΑΕΠ της χώρας το 2008, καταβαραθρώθηκε σε μείωση 8% το 2009 που ήρθε το ΔΝΤ!. Η Λετονία προέβη σε τετραπλασιασμό του ΦΠΑ της και μείωση κατά 20% των μισθών, και τέλος η Τουρκία αναγκάστηκε σε μείωση κατά 20% των μισθών και σε κατακόρυφη αύξηση των επιτοκίων.
(3) Από οικονομικής πλευράς, προσφυγή στο ΔΝΤ μπορεί να σημάνει ακόμη και επιστροφή στη δραχμή, προκειμένου να γίνει μία γενναία υποτίμηση, ώστε να γίνει πιο ανταγωνιστική η ελληνική οικονομία και τότε να επιστρέψει στο ευρώ, αν βέβαια μας δεχθούν, πράγμα εξαιρετικά αμφίβολο. Στο διάστημα πάντως που θα διαρκέσει η δραχμοποίηση, οι διεθνείς συναλλαγές μας θα γίνονται φυσικά με ευρώ και δολάρια, που σημαίνει ότι οι πάντες και η χώρα μαζί τους θα χάσουν την αγοραστική τους δύναμη. Και να μην ξεχνάμε ότι το δάνειο που θα εξασφαλίσουμε από το ΔΝΤ δεν θα είναι ούτε απεριόριστο, ούτε επαναλαμβανόμενο.
(4) Από πολιτικής πλευράς πιθανότατα θα επηρεασθεί σημαντικότατα το πολιτικό σκηνικό της χώρας, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι και στη κυβέρνηση θα προκληθεί σύγχυση και αναταραχή, με τους ευρωπαϊστές να ξεσηκώνονται και να απειλούν με απόσχιση.
(5) Οι αγορές τόσο στα ομόλογα όσο και στο χρηματιστήριο αντέδρασαν ήδη αρνητικότατα και μόνο στην προοπτική η Ελλάδα να καταφύγει στο ΔΝΤ. Ήταν ξεκάθαρα ένα μήνυμα της αγοράς ότι η “λύση” του ΔΝΤ ελλοχεύει πολλούς κινδύνους.

(6) Παρέμβαση του ΔΝΤ ακόμη και στην αναδιάταξη του εσωτερικού τραπεζικού χάρτη της χώρας.

Τι θα συμβεί λοιπόν αν δεν ευοδωθούν οι συναντήσεις και οι επαφές με την Ε.Ε, αν δεν αποδώσουν οι έμμεσες απειλές μας; Αν αναγκασθούμε τελικά εγκλωβισμένη στη ρητορεία μας να στραφούμε στο ΔΝΤ; Η απόφαση αυτή πολύ φοβούμαι ότι θα συνοδεύει τον Πρωθυπουργό της χώρας ως εφιάλτης στο σύνολο του πολιτικού του βίου, αφού θα προκαλέσει στη χώρα μεγάλα δεινά, κατατάσσοντας την αυτομάτως στην κατηγορία των ανυπόληπτων, εξαθλιωμένων και αφερέγγυων χωρών.
Όταν εκτοξεύεις μια απειλή θα πρέπει να υπολογίσεις ότι ίσως αναγκαστείς να την κάνεις και πράξη.
Μήπως όμως η προσφυγή στο ΔΝΤ πλασάρεται και ως αναγκαίο κακό, ως άλλοθι προκειμένου να παρθούν εκείνα τα επώδυνα μέτρα(όχι από μας αλλά από τους οικονομικούς μας νταβατζήδες) που αδυνατεί να λάβει η κυβέρνηση λόγω της «κατάρας» που ονομάζεται πολιτικό κόστος και καταδυναστεύει την πολιτική και οικονομική ζωή του τόπου;
Ευχής έργο θα είναι βέβαια και για τους πολιτικούς ηγέτες της Ευρώπης να αντιληφθούν έγκαιρα ότι το καράβι δεν μπορεί να συνεχίσει σε λάθος ρότα και ότι θα χρειαστούν γενναίες πολιτικές αποφάσεις για να μην εξοκείλει και τσακιστεί στα βράχια, συμπαρασύροντας στο βυθό όχι μόνο τους επιβάτες αλλά και τους δημιουργούς του.

Η Γεωπολιτική των Γενοκτονιών και η Εκκωφαντική Ένοχη Σιωπή στην Ελλάδα















Κύριο άρθρο της εφημερίδας ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΝΩΜΗ


του Σάββα Καλεντερίδη

Την Πέμπτη, 4 Μαρτίου 2010 η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, ψήφισε με το οριακό 23-22 την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων και την προώθηση του θέματος στην ολομέλεια, για συζήτηση και ψήφιση, κάτι που επαφίεται στην πρωτοβουλία της προέδρου της βουλής Νάνσι Πελόσι. Η αμερικανική διοίκηση στην αρχή κράτησε αποστάσεις από το θέμα, ενώ ο ίδιος ο πρόεδρος Ομπάμα και η υπουργός εξωτερικών Χίλαρυ Κλίντον, την παραμονή της ψηφοφορίας επιχείρησαν να αποτρέψουν την έγκριση, τη στιγμή που ο Ομπάμα προεκλογικά είχε δεσμευτεί δημόσια να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Αρμενίων. Ο λόγος; Τον έπεισαν οι αρμόδιες υπηρεσίες ότι ενδεχόμενη αναγνώριση της Γενοκτονίας, μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τις γεωπολιτικές ανάγκες και συμφέροντα των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν, το Ιράν, το Ιράκ-Κουρδιστάν, τη Μέση Ανατολή και τον Καύκασο, αφού είναι δεδομένος ο κομβικός ρόλος της Τουρκίας στην εξυπηρέτησή τους.
Η Τουρκία από την πλευρά της δήλωσε ότι ανακαλεί τον πρέσβη της από την Ουάσιγκτον και δεν προτίθεται να τον επαναφέρει στη θέση του, εάν δεν ξεκαθαρίσει το ζήτημα της συζήτησης του θέματος στην ολομέλεια της αμερικανικής βουλής. Ο υπουργός εξωτερικών κ. Νταβούτογλου, μάλιστα, ως απάντηση στις αιτιάσεις της αμερικανικής διοίκησης για αδυναμία παρέμβασης στις διεργασίες και αποφάσεις της βουλής, η οποία είναι ανεξάρτητη, δήλωσε ότι και η Τουρκία έχει κοινοβούλιο που δρα ανεξάρτητα από την τουρκική κυβέρνηση. Σημείωσε μάλιστα ότι την ίδια μέρα που θα συζητηθεί και θα ψηφιστεί το θέμα της αναγνώρισης της Αρμενικής Γενοκτονίας στην αμερικανική βουλή, και το τουρκικό κοινοβούλιο μπορεί να φέρει προς συζήτηση και ψήφιση το θέμα της χρήσης της βάσης του Ιντζιρλίκ από τις δυνάμεις των ΗΠΑ, καθώς και το θέμα της παρουσίας τουρκικών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν.
Μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές (15 Μαρτίου 2010) οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις παραμένουν στο επίπεδο που ήταν την επομένη της έγκρισης του ψηφίσματος στην επιτροπή της βουλής, ενώ στα διεθνή ΜΜΕ και στον τύπο του Ισραήλ υπάρχουν αναφορές για 'στρατηγική ουδετερότητα' του εβραϊκού παράγοντα στις ΗΠΑ και αλλού, που μέχρι τώρα ήταν συνοδοιπόρος και συμμαχητής της Τουρκίας στο ζήτημα αυτό και όχι μόνο. Ο σκεπτικισμός και στάση του εβραϊκού παράγοντα στο ζήτημα της Αρμενικής Γενοκτονίας σχετίζεται με τον έντονο προβληματισμό που έχει αναπτυχθεί, μετά την ηγεμονική πολιτική που αποπειράται να ασκήσει η Τουρκία και στη Μέση Ανατολή, όπου, ούτως ή άλλως, δυο ηγεμόνες παραείναι πολλοί.
Ενώ η Τουρκία προσπαθεί να διαχειριστεί το θέμα και αφού η επιτροπή του κοινοβουλίου της κυβέρνησης της Καταλονίας, μία από τις 17 αυτόνομες περιοχές που συναπαρτίζουν το Βασίλειο της Ισπανίας, ψήφισε ομόφωνα την αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας, με τους βουλευτές των κομμάτων της αριστεράς να δηλώνουν ότι ξεκίνησαν πρωτοβουλία ώστε να συζητηθεί αντίστοιχο ψήφισμα και στην κεντρική βουλή της Ισπανίας, έρχεται το ψήφισμα της βουλής της Σουηδίας, όπου η Τουρκία αντιμετωπίζει πλέον μια ποιοτικά διαφοροποιημένη 'απειλή', σύμφωνα πάντα με τη δική της λογική.
Εκεί, Αρμένιοι, Ασσύριοι και Έλληνες, με την ηρωική βοήθεια μιας Κούρδισσας, όπως θα δούμε σε σχετικό ρεπορτάζ, έχοντας την υποστήριξη της σουηδικής Κεντρο-Αριστεράς και κόντρα στα κόμματα που απαρτίζουν τον κεντροδεξιό κυβερνητικό συνασπισμό, κατορθώνουν να περάσουν οριακά (131 ψήφοι υπέρ, 130 κατά) το ψήφισμα της Αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Αρμενίων, των Ασσυρίων, των Ελλήνων του Πόντου και των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής.
Σύμφωνα με δικές μας πληροφορίες από την Άγκυρα και τις Βρυξέλλες, η εξέλιξη αυτή, το γεγονός δηλαδή του συνασπισμού Αρμενίων-Ασσυρίων-Ελλήνων και της υποστήριξης των Κούρδων στο ζήτημα αυτό, που μπορεί να αποτελέσει τη βάση για τη χάραξη μια κοινής στρατηγικής των ιστορικών αυτών λαών της Ανατολής απέναντι στη συνεχιζόμενη τουρκική βαρβαρότητα, μέρος της οποίας είναι η άρνηση της Γενοκτονίας, προβληματίζει έντονα την τουρκική διπλωματία και την τουρκική κυβέρνηση και όχι μόνο.
Τη στιγμή που συμβαίνουν αυτά, που στην ουσία συνιστούν μια νέα γεωπολιτική, αυτή των Γενοκτονιών (να θυμηθούμε και τον τρόπο που χρησιμοποιείται γεωπολιτικά το Νταρφούρ), και η Τουρκία αναγκάζεται να ανακαλέσει και δεύτερο πρέσβη για διαβουλεύσεις λόγω αρνητικών εξελίξεων στο θέμα της Γενοκτονίας, και ενώ έχει προηγηθεί μια εξαιρετικά άθλια πράξη στο ιστορικό Εθνικό και Καποδιαστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου Έλληνες βουλευτές και καθηγητές πανεπιστημίων, παρουσία του Τούρκου πρέσβη-τοποτηρητή, αγιοποιούν τον Μουσταφά Κεμάλ στην καρδιά της Αθήνας, τα ελληνικά κόμματα και ο πολιτικός κόσμος τηρεί μια εκκωφαντική ένοχη σιωπή για το θέμα. Από την πλευρά τους, τα ελληνικά ΜΜΕ και οι γνωστοί διαμορφωτές της κοινής γνώμης μεταδίδουν την είδηση αναφέροντας κυρίως την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων και παρεμπιπτόντως -όσοι το κάνουν- τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Ανατολής, με έναν τρόπο που παρομοιάζει κι αυτός με μια εκκωφαντική ένοχη σιωπή.
Αν αναρωτηθούμε να βρούμε το γιατί, θα πρέπει να αναζητήσουμε τις αιτίες αυτής της εκκωφαντικής ένοχης σιωπής στα στεφάνια τιμής Ελλήνων επισήμων στο μαυσωλείο του σφαγέα Μουσταφά Κεμάλ, στις δηλώσεις αναγνώρισης του μεγαλείου του πνεύματος του σφαγέα Μουσταφά Κεμάλ, στη συνοδοιπορία των κεμαλιστών δημοσιογράφων και διανοουμένων της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης με τους κεμαλιστές της Τουρκίας και στην ολοκληρωτική απουσία από τους αγώνες για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, της Θράκης, της Πόλης και της Ανατολής και την ιστορική δικαίωση.
Άς ελπίσουμε ότι τουλάχιστον τώρα, που ξένοι λαοί, πολιτικοί και διανοούμενοι καταδικάζουν τον Κεμάλ και τον κεμαλισμό και αγωνίζονται για την καταπολέμηση της κεμαλικής-τουρκικής βαρβαρότητας με όπλο όχι τους αμαρτωλούς* εξοπλισμούς, αλλά την αναγνώριση της Γενοκτονίας, θα ευαισθητοποιηθούν επιτέλους και οι Έλληνες πολιτικοί, καθηγητές, διανοούμενοι και δημοσιογράφοι και θα συστρατευθούν σε αυτόν τον άγιο αγώνα, διακρίνοντας επιτέλους το «ποιος είναι ο εχτρός και ποιος ο φίλος» στο διεθνές σκηνικό.
Γιατί, μετά τον παγκόσμιο διασυρμό για την κατάντια μας στον οικονομικό τομέα, είναι κρίμα να βλέπεις τη χώρα σου παγκόσμιο ουραγό και στον αγώνα της ηθικής και ιστορικής δικαίωσης και τα κόμματα, τους διπλωμάτες, τους πολιτικούς και τους διανοούμενους της χώρας σου ουραγούς και μακράν πίσω από την ιστορία και την ίδια την ελληνική κοινωνία.
*Αμαρτωλοί υπό την έννοια ότι ο τομέας των εξοπλισμών αποτελεί την κύρια αιτία της διαφθοράς και της διαπλοκής στην Ελλάδα.



Read more: http://infognomonpolitics.blogspot.com/2010/03/blog-post_3831.html#ixzz0iwLa7fP1

Ενεργειακή σχέση αλληλεξάρτησης.





ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ-ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗ
Όταν ο Τούρκος Πρωθυπουργός επισκέφθηκε πρόσφατα τη Μόσχα, σκοπός του ήταν να σφραγίσει όχι μόνο αυτήν την αλληλο-εξαρτώμενη σχέση, αλλά να βάλει κυρίως τη βούλα σε μια πολλαπλών διαστάσεων διακρατική συμφωνία με σημείο αιχμής την κατασκευή πυρηνικού σταθμού στην Τουρκία. Η Τουρκία εξαρτάται, ήδη, από τη Ρωσία ενεργειακά. Τα δύο τρίτα του φυσικού αερίου και το ένα τρίτο του πετρελαίου της εισάγονται από τη Ρωσία. Αλλά αυτή η εξάρτηση λειτουργεί και προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η Ρωσία εξαρτάται κατά πολύ από την Τουρκία, καθώς μετά τη Γερμανία είναι ένας από τους δύο καλύτερους ενεργειακούς πελάτες της.
Αν και πολλοί ισχυρίζονται ότι η Τουρκία είναι εκείνη που εξαρτάται περισσότερο από τη Μόσχα, η «εξάρτηση» μάλλον είναι αμοιβαία. Η αλήθεια είναι ότι η Ρωσία «χρησιμοποιεί» την Τουρκία για να πετύχει τους πολιτικούς στόχους της στην περιοχή.
Για παράδειγμα, ο αγωγός South Stream, που αποτελεί τον παρακαμπτήριο του ρωσικού φυσικού αερίου από την Ουκρανία προς την Ευρώπη. «Ο αγωγός αυτός μόνο μέσω Τουρκίας μπορεί να περάσει στη Μαύρη Θάλασσα», υποστηρίζει ο Χακάν Ακσάι, ανταποκριτής τουρκικών μέσων, που έζησε στη Μόσχα πάνω από 30 χρόνια. «Η Μόσχα δεν θα άντεχε να χάσει μία τέτοια συνεργασία», υποστηρίζει.

«Ενεργειακή» επίσκεψη

Η ακύρωση του διαγωνισμού για την ανάληψη εκ μέρους της Ρωσίας του έργου της κατασκευής πυρηνικού σταθμού στην Τουρκία, δυσαρέστησε πριν από λίγους μήνες το Κρεμλίνο, αλλά δεν το πτόησε. «Οι Ρώσοι δεν θύμωσαν, αλλά πίεσαν τώρα τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατό η διαδικασία. Είναι ενθουσιασμένοι με την ιδέα της κατασκευής ενός πυρηνικού σταθμού στην Τουρκία, καθώς το συγκεκριμένο έργο θα αυξήσει τα κέρδη της Ρωσίας και θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για άλλες παρόμοιες επενδύσεις στην ευρύτερη περιοχή», εκτιμά ο Χασάν Σελίμ Οζερτέμ, ενεργειακός αναλυτής της δεξαμενής σκέψης «USAK».
Ποιον σκοπό της Ρωσίας εξυπηρετεί η κατασκευή του Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη;Αποτελεί ένα άλλο παράδειγμα της επιθυμίας της Ρωσίας να γίνει ηγεμόνας στα Βαλκάνια μέσω της ενέργειας. Εξάλλου, η Ρωσία συσσώρευσε αρκετό ρευστό με την έκρηξη της τιμής του πετρελαίου, πριν ξεσπάσει η παγκόσμια οικονομική κρίση. Με αυτά τα χρήματα θέλει να προχωρήσει σε επενδύσεις τέτοιες, που θα φέρουν τη Ρωσία σε πλεονεκτική θέση στον κόσμο, χωρίς μάλιστα να δημιουργηθεί πληθωρισμός στη χώρα. Επίσης, φαίνεται ότι η Ρωσία και η Τουρκία ξεπέρασαν τα προβλήματα σχετικά με τον αγωγό Σαμψούντας - Τζεϊχάν. Τώρα μιλούν ακόμη και για μερίδιο στο σχέδιο, αλλά είναι νωρίς ακόμη για συμπεράσματα.
Ο Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη ήταν μία «εκδικητική» κίνηση της Ρωσίας, απέναντι στην πρωτοβουλία της Τουρκίας για τον αγωγό Σαμψούντα - Τζεϊχάν. Ωστόσο, η πιο ζεστή στάση της Ρωσίας απέναντι στον Σαμψούντα - Τζεϊχάν, δημιουργεί κάποιες αμφιβολίες για το μέλλον του Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη. Εξάλλου, σε αυτό συντείνει αρκετά και η πίεση της Τουρκίας να προτιμηθεί ο αγωγός Σαμψούντα - Τζεϊχάν, προκειμένου να μειωθεί η κίνηση στα Στενά, που είναι και η βασική επιδίωξη της Άγκυρας. Κατά πόσον, όμως, η Μόσχα έχει διάθεση να εγκαταλείψει τη δική της πρωτοβουλία, που της εξασφαλίζει έναν επιπλέον γεωπολιτικό ρόλο στην περιοχή, είναι κάτι που σηκώνει αρκετή συζήτηση.

Ενέργεια και πολιτική
Στη διάρκεια της συνάντησης Ερντογάν - Πούτιν στη Μόσχα, εκτός από το... τσάι που ήπιαν συζητώντας ενεργειακά και οικονομικά θέματα, στο τραπέζι έπεσε και η πολιτική. Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προσπάθησε να πάρει την υποστήριξη του Βλαντιμίρ Πούτιν στις προσπάθειες της Τουρκίας για σταθεροποίηση της κατάστασης στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ, αλλά και στο Δημοκρατικό Άνοιγμα που περιλαμβάνει Αρμενία, Κουρδικό και Κύπρο, αλλά μάλλον βάρεσε... τοίχο! «Ο Πούτιν έχει μια διαφορετική προσέγγιση και εξήγησε στο συνομιλητή του ότι το να προσπαθεί να λύσει διαφορετικά προβλήματα με ένα πακέτο, δεν είναι σωστή πολιτική», σύμφωνα με τη Χαμπιμπέ Οζντάλ, ειδική στις ρωσο-τουρκικές σχέσεις του «USAK». «Ειδικά στο Κυπριακό, Ρωσία και Τουρκία έχουν τελείως διαφορετικές απόψεις». Οι Ρώσοι ξέρουν να παίζουν σκάκι πολύ καλά. Ταξιδεύουν σε όλη την Ευρώπη και κλείνουν οικονομικές συμφωνίες με όλους τους «παίκτες» - την Ιταλία, τη Γερμανία και άλλες χώρες. «Για την Τουρκία, όμως, αν και η ρωσική ελίτ δεν την εμπιστεύεται, καθώς είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρω-Ατλαντικής Συμμαχίας, γνωρίζει ότι αποτελεί τη "δίοδο" για τα σχέδιά της στην ευρύτερη Μέση Ανατολή», καταλήγει η Χαμπιμπέ Οζντάλ.

Είναι πολλές οι... συμφωνίες

ΠΡΙΝ από ένα χρόνο ο Τούρκος Πρωθυπουργός είχε δηλώσει ότι θέλει να εγκαταστήσει έναν μηχανισμό με τη Ρωσία, παρόμοιο με εκείνον που λειτουργεί ήδη με τη Συρία και το Ιράκ. Μία τέτοια συμφωνία είχε υπογραφεί, ήδη, από το 2009, όταν ο Πούτιν επισκέφτηκε την Άγκυρα, και η παρουσία του Ερντογάν στη Μόσχα αποτέλεσε απλά το πρώτο βήμα της υλοποίησής της. Η Τουρκία και η Ρωσία είναι σημαντικοί εταίροι όχι μόνο στην ενέργεια, αλλά και στο εμπόριο. Τόσο η Μόσχα όσο και η Άγκυρα έχουν πολλά οφέλη και μεγάλη επιθυμία για περαιτέρω ανάπτυξη της οικονομικής τους σχέσης. Στο εμπόριο, η Ρωσία είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Τουρκίας, ενώ η Τουρκία αποτελεί τον έβδομο μεγαλύτερο για τη Ρωσία. Το εμπόριο ανάμεσα στις δύο χώρες έφτασε σε πολύ υψηλά επίπεδα το 2008, ύψους 38 δισ. δολαρίων. Ωστόσο η πρόσφατη οικονομική κρίση οδήγησε σε μία μικρή κάμψη.
Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες, πάντως, στις σχέσεις Τουρκίας - Ρωσίας αποτελεί ο τουρισμός. Κάθε χρόνο επισκέπτονται την Τουρκία περίπου 2,5 εκατ. Ρώσοι, αφήνοντας στη χώρα ένα τεράστιο συνάλλαγμα. Για το λόγο αυτό οι δύο χώρες -και μάλιστα ο Ερντογάν το έθεσε στο συνομιλητή του Πούτιν- επιδιώκουν πλέον την κατάργηση της βίζας, μία ρύθμιση που θα τεθεί σε εφαρμογή το Μάιο ή το αργότερο τον Ιούλιο, όταν ο πρόεδρος Ντιμίτρι Μεντβέντεφ επισκεφθεί την Τουρκία.

ΣΗΜΕΡΙΝΗ





Τρίτη 23 Μαρτίου 2010

ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ ΣΤΗΝ ΔΥΤ. ΕΛΛΑΔΑ.















Τι απέγιναν άραγε οι έρευνες για τον εντοπισμό πετρελαιοπιθανών κοιτασμάτων στον Πατραϊκό κόλπο, στην δυτική Ελλάδα και σε νησιά του Ιονίου; Δεκαεπτά χρόνια μετά την έναρξη του πρώτου κύκλου ερευνών και δεκατρία χρόνια μετά την ολοκλήρωση του, η υπόθεση «λιμνάζει» σε γραφεία διαφόρων Υπηρεσιών ενώ ουδείς φαίνεται σοβαρά να ασχολείται.
Κι όμως, στο μέσο της δίνης στην οποία βρίσκεται η χώρα μας, ο εντοπισμός και η εκμετάλλευση πετρελαίου θα μπορούσαν να καλύψουν μέρος των ενεργειακών μας αναγκών, να ενισχύσουν τα κρατικά ταμεία και ταυτόχρονα να συμβάλλουν στη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης. Η κυβέρνηση, ωστόσο, στηριζόμενη στις απόψεις των Υπηρεσιών της επιμένει ότι πετρέλαιο δεν υπάρχει, τουλάχιστον στον βαθμό που να προσελκύσει το ενδιαφέρον μεγάλων ξένων επενδυτών, όπως αναφέρει ρεπορτάζ του περιοδικού "Ατζέντα της Πάτρας".



Από την άλλη, σύμφωνα με επιστημονικές εκτιμήσεις, «τέσσερα δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου μένουν ανεκμετάλλευτα στο υπέδαφος και τον βυθό της Ελλάδας -τα περισσότερα στη Βόρεια Ελλάδα-, ωστόσο η χώρα μας αδιαφορεί και για τα τεράστια φορολογικά έσοδα που θα εισέπραττε από τις πετρελαϊκές εταιρείες και για τις θέσεις εργασίας που θα δημιουργούνταν», σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Μακεδονία» που επανήλθε πριν μερικές μέρες στο θέμα.



Αυτή η ποσότητα, των τεσσάρων δισεκατομμυρίων βαρελιών, δεν είναι καθόλου αμελητέα, αφού επαρκεί για να καλύψει το 15% των αναγκών της χώρας μας τα επόμενα 15 χρόνια. Με δεδομένο ότι από τον φόρο και τα μερίσματα το ελληνικό δημόσιο θα εισέπραττε σχεδόν το 60% από την τιμή πώλησης (που βρίσκεται σταθερά πάνω από τα 70 δολάρια το βαρέλι εδώ και χρόνια), το όφελος για τα κρατικά ταμεία θα ήταν τεράστιο. Αν σε αυτό συνυπολογίσουμε τις χιλιάδες θέσεις εργασίας και τον πρόσθετο τζίρο που θα δημιουργούνταν από τις επενδύσεις πετρελαίου, είναι απορίας άξιον γιατί η χώρα μας δείχνει τέτοια ολιγωρία στο συγκεκριμένο θέμα.



Μάλιστα, ενώ ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου δήλωνε με κατηγορηματικό τόνο στο περιθώριο της τελευταίας Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες ότι «στην Ελλάδα δεν υπάρχει πετρέλαιο», πετρελαϊκές εταιρείες από το εξωτερικό συνεχίζουν να δείχνουν ενδιαφέρον για την περίπτωση της χώρας μας και αναμένουν εδώ και χρόνια να πραγματοποιηθεί κάποιος διεθνής διαγωνισμός για τα δικαιώματα.



Με δεδομένο το υψηλό οικονομικό ρίσκο που πρέπει να αναλάβουν οι πετρελαϊκές εταιρείες - μια χερσαία γεώτρηση κοστίζει έως και 40 εκατ. δολάρια ενώ οι θαλάσσιες έως 80 εκατ. δολάρια-, το ενδιαφέρον τους καταδεικνύει ότι η ποσότητα πετρελαίου που υπάρχει στην Ελλάδα είναι επαρκής για να αντισταθμίσει το μεγάλο κόστος της επένδυσης.
«Ας αφήσουν την αγορά να μιλήσει, και τα αποτελέσματα θα τους εκπλήξουν!», επισημαίνει ο δρ Κωνσταντίνος Νικολάου, επί χρόνια τεχνικός διευθυντής έρευνας και παραγωγής υδρογονανθράκων στα ΕΛΠΕ και σύμβουλος έρευνας για εταιρείες με δραστηριότητα στην Ελλάδα και το εξωτερικό σήμερα.
Σύμφωνα με την εκτίμησή του, στην Ελλάδα υπάρχουν τουλάχιστον 4 δισ. βαρέλια πετρελαίου και 60-70 δισ. κ.μ. φυσικού αερίου. Το 25% των απολήψιμων αποθεμάτων αργού πετρελαίου, σύμφωνα με έναν άλλο ειδικό, τον επιστημονικό ερευνητή της Γεωλογικής Υπηρεσίας Καναδά και ομότιμο καθηγητή στο Πολυτεχνείο Κρήτης και στο Ινστιτούτο Πετρελαϊκής - Ιζηματογενούς Γεωλογίας της καναδικής κυβέρνησης Αντώνη Φώσκολο, εντοπίζονται στο βορειανατολικό Αιγαίο. Ο ίδιος εκτιμά ότι αποθέματα υδρογονανθράκων υπάρχουν και στο νότιο τμήμα του νομού Γρεβενών.



Για να βγει αυτός ο πλούτος στην επιφάνεια, χρειάζεται να γίνει διεθνής διαγωνισμός για την παραχώρηση των δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης. Ο τελευταίος γύρος παραχωρήσεων ολοκληρώθηκε πριν από 13 χρόνια. Έκτοτε η υπόθεση μεταφέρεται από το ένα συρτάρι στο άλλο, καθώς αλλάζουν υπουργοί και κυβερνήσεις, χωρίς ακόμα να έχει συσταθεί δημόσιος φορέας που θα πραγματοποιήσει τον διαγωνισμό και θ’ απευθύνει πρόσκληση στους επενδυτές, παρά τις δεσμεύσεις που είχαν αναληφθεί στο παρελθόν από το Συμβούλιο Εθνικής Ενεργειακής Στρατηγικής. Τα πράγματα ήταν πολύ πιο απλά στην Κύπρο, όπου δεν χρειάστηκαν περισσότεροι από τρεις δημόσιοι υπάλληλοι (ή δημόσιοι λειτουργοί, όπως τους αποκαλούν) κι ένας τεχνοκράτης από την αγορά, για να προκηρυχτεί γύρος παραχωρήσεων. Η διαδικασία δεν είναι χρονοβόρα: Το κράτος δίνει χρονικό περιθώριο τριών μηνών για την υποβολή φακέλου από τις ενδιαφερόμενες εταιρείες και σε τρεις μήνες κατακυρώνει το αποτέλεσμα του διαγωνισμού. Τόσο απλά...

Έρευνες για την πιθανότητα μεγάλων κοιτασμάτων πετρελαίου στη δυτική Ελλάδα κάνει εδώ και δεκαπέντε χρόνια και το Εργαστήριο Ιζηματολογίας του τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών με επικεφαλής τον καθηγητή Αβραάμ Ζεληλίδη. Σύμφωνα με άλλες επιστημονικές προσεγγίσεις σε όλο το σύμπλεγμα δυτική Ελλάδα – Πατραϊκός – Ιόνιο υπάρχουν πάνω από 2 δισεκατομμύρια βαρέλια ανεκμετάλλευτα...
Από το 1903, οπότε και πρωτοξεκίνησαν οι έρευνες στην Ελλάδα, μέχρι και σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί 223 ερευνητικές και παραγωγικές γεωτρήσεις. Όμως, ελλείψει κατάλληλης τεχνολογίας, άρα και γεωλογικών δεδομένων, το 80% αυτών έγινε σε λάθος σημεία, σύμφωνα με την εκτίμηση του κ. Νικολάου. «Η τεχνολογία σήμερα έχει αλλάξει, όπως επίσης άλλαξαν και οι οικονομικοί όροι για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων», σημειώνει, εξηγώντας ότι κοιτάσματα που άλλοτε κρίθηκαν μη εκμεταλλεύσιμα με τη σημερινή τεχνολογία μπορούν να αξιοποιηθούν, ενώ οι αυξητικές τάσεις στην τιμή του πετρελαίου παρέχουν ισχυρό κίνητρο στις πετρελαϊκές εταιρείες.
Πετρέλαιο και φυσικό αέριο υπάρχει εκεί που υπάρχουν μία σειρά από πετρογεωλογικές προϋποθέσεις: μητρικά πετρώματα που υποδεικνύουν ότι υπήρξε πετρελαιογένεση, πετρώματα- «ταμιευτήρες», που να είναι πορώδη και διαπερατά, «παγίδες» υδρογονανθράκων, πετρώματα- «καλύμματα» ώστε να μην υπάρχει διαρροή, κατάλληλο γεωλογικό timing, επιφανειακές εμφανίσεις που υποδηλώνουν ότι υπάρχει ή υπήρχε πετρέλαιο στο βάθος κ.λπ. Όπως αναφέρει ο επί πολλά χρόνια διευθυντής έρευνας υδρογονανθράκων στα Ελληνικά Πετρέλαια, αυτές οι προϋποθέσεις υπάρχουν κυρίως στη δυτική και τη βόρεια Ελλάδα και μόνο μερικώς στο Αιγαίο. «Το Αιγαίο έχει πολύ αλμυρό νερό για τα ψάρια του, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι λίμνη πετρελαίου», λέει χαρακτηριστικά.
Τις σημαντικότερες ενδείξεις για ύπαρξη πετρελαίου έχουν δώσει οι περιοχές της Ηπείρου (κοντά στο Καλπάκι), της βορειοδυτικής Πελοποννήσου, της Ακαρνανίας στην ξηρά, καθώς και η θαλάσσια περιοχή του Ιονίου, ο Πατραϊκός και ο Μεσσηνιακός κόλπος. Μάλιστα στο Κατάκολο εντοπίστηκε ένα κοίτασμα το οποίο με τιμή 40 δολ./βαρέλι είχε κριθεί μη εκμεταλλεύσιμο, ωστόσο σήμερα η συγκυρία είναι ευνοϊκότερη. Στη δυτική Ελλάδα εντοπίστηκαν 200 επιφανειακές ενδείξεις που συγκλίνουν στη βεβαιότητα των επιστημόνων ότι στη γύρω περιοχή υπάρχει πετρέλαιο.